Gazetka Osiedlowa "GO!"

Kołłek FM

2011-06-27T14:19:00.003+01:00

…i stało się! 18 czerwca roku bieżącego miała miejsce druga edycja muzycznego festiwalu charytatywnego Kołłek FM. W tym roku dodatkowo odbyła się zbiórka elektrośmieci zorganizowana przez fundację Auraeko.
Tegorocznymi gwiazdami festiwalu były zespoły Yoga Terror i Bluesmaszyna. Muszę przyznać, że Yoga Terror wstrzyknęła nam taką dawkę energii, że gdyby muzyka była używką, to łatwo byłoby przedawkować! Bluesmaszyna poczęstowała nas bluesem
w prawdziwym tego słowa znaczeniu. Bardzo dobrze zaprezentowały się również młodsi wykonawcy: 3rd Hand, Jasiek Zimnicki, T.A.B. i trzy/cztery. Nie zabrakło też niespodzianki. Na scenie wystąpił Jędrzej Gorczyca, który zagrał i zaśpiewał piosenkę „Soldat” ukraińskiego zespołu 5Nizza, z dedykacją dla Pani Dyrektor XXI LO Joanny Stockiej.
Na miejscu było słodko. Można było zjeść watę cukrową, lody i popcorn. W loterii, ufundowanej również przez Auraeko, wzięło udział wiele osób i udało się zebrać prawie 700 zł na cel charytatywny.
Chciałbym jeszcze zaznaczyć, że to nie była ostatnia edycja festiwalu Kołłek FM. Gorzej, to dopiero jedna z pierwszych. Do zobaczenia w przyszłym roku!
Więcej informacji dotyczących festiwalu na www.facebook.com/kollekmusic.

Marcin Szadkowski

GO! nr 2 (37) 2011

2011-05-30T14:50:00.017+01:00

Dzień dziecka w Teatrze Ochoty

2011-05-30T14:43:00.002+01:00

DZIEŃ DZIECKA W DOLINIE MUMINKÓW

DOLINA MUMINKÓW W LISTOPADZIE
Studio Teatralne Koło

30/31 maja godz. 10.00
1 czerwca godz. 10.00/19.00

rezerwacja miejsc pod numerem: 22 825 85 44

Spektakl wyreżyserowany przez Igora Gorzkowskiego oparty jest na ostatniej i najbardziej dojrzałej książce o Muminkach fińskiej pisarki Tove Jansson. To także pierwsza polska realizacja teatralna "Doliny Muminków w Listopadzie". Aktorzy grają w żywym planie, a zbudowana z prostych elementów funkcjonalna scenografia, tworząca Dom Muminków, przypomina plac zabaw.

W tej historii Rodzina Muminków nie znajduje się w centrum wydarzeń. Pierwsze skrzypce grają postaci drugoplanowe. Obecność Muminków widoczna jest jednak w przedmiotach i sprzętach wypełniających przestrzeń domu, a przede wszystkim w sercach tych, którzy oczekują ich powrotu. Każdy z bohaterów na swój sposób odczuwa ich brak. Pojawia się pytanie, kim są tak naprawdę Muminki dla mieszkańców Doliny? Dlaczego ich nieobecność okazuje się tak dotkliwa?
A wreszcie,za kim i za czym my sami tęsknimy?

Teatr Ochoty
ul. Reja 9
Warszawa

Europejski Dzień Sąsiada na Ochocie - zapraszamy!

2011-05-25T14:50:00.003+01:00

Jesteś sąsiadem Klubu Osiedlowego Surma - wpadnij na spotkanie!

2011-04-18T14:11:00.005+01:00

Szanowni Państwo,

wkrótce - w piątek 27 maja 2011 r. - będziemy obchodzić Europejski Dzień Sąsiada. Już tradycyjnie chcielibyśmy świętować go wspólnie z naszymi Sąsiadami i sympatykami.

Aby dzień ten był atrakcyjny dla nas wszystkich chcielibyśmy spotkać się Państwem, by: porozmawiać, wymienić się pomysłami i przygotować wspólny plan.

Będziemy czekać z kawą i herbatą
w czwartek 21 kwietnia
w godzinach 17:00-18:00
w Klubie Osiedlowym Surma
przy ul. Białobrzeskiej 17

PS. Można przyjść z Sąsiadem lub Sąsiadką – razem będzie raźniej :)

Kto to artysta? - zdjęcia z wykładu

2011-04-18T14:03:00.008+01:00

Kolory mojej duszy

2011-04-13T13:53:00.003+01:00

Klub Osiedlowy Surma, filia Ośrodka Kultury Ochoty oraz „Projekt: Artysta” zapraszają na wernisaż wystawy malarstwa

„Kolory mojej duszy”

Aleksandra Januszewska- Szymczak

wtorek, 19 kwietnia, godz.18.00,
Klub Osiedlowy Surma, ul. Białobrzeska 17,
02-364 Warszawa tel: (22) 823 04 32

Każdy człowiek jest niepowtarzalną osobowością, nosi w sobie ukryte talenty. Trzeba tylko postarać się wydobyć je na powierzchnię. Bóg zarządził, że mi się to udało. W jaki sposób? Dowiesz się oglądając wystawę.

www.projektartysta.pl

Wstęp wolny!

Teatr Ochoty - repertuar na najbliższe dni kwietnia

2011-04-13T13:51:00.000+01:00

14.04 czwartek
19.30 HYDRAULIK (Studio Teatralne Koło)

15.04 piątek
19.30 GUWERNANTKI (Teatr Ochoty i Projekt Teatr Warszawa)

16.04 sobota
19.30 GUWERNANTKI (Teatr Ochoty i Projekt Teatr Warszawa)

17.04 niedziela
19.30 GUWERNANTKI (Teatr Ochoty i Projekt Teatr Warszawa)

27.04 środa
19.30 HAMLETMASZYNA (Teatr La M.ort)

28.04 czwartek
19.30 HAMLETMASZYNA (Teatr La M.ort)
Teatr Ochoty

Teatr Ochoty
ul. Reja 9
02-053 Warszawa
Kasa czynna
pon.-sob. 12.00-19.00
(lub do rozpoczęcia spektaklu)
niedz. 15.00-19.00
(lub do rozpoczęcia spektaklu)
tel. 22 825 85 44
www.teatrochoty.pl
www.facebook.com/teatrochoty

Kto to artysta? - wykład prof. Marii Poprzęckiej

2011-04-06T13:40:00.003+01:00

Klub Osiedlowy Surma, filia Ośrodka Kultury Ochoty zaprasza na Wykład INAUGURACYJNY "Projektu: Artysta" prof. dr hab Marii Poprzęckiej.

"Kto to artysta?"
12 kwietnia 2011 r. godz. 18.30

Prof. dr hab. Maria Joanna Poprzęcka – polska historyk sztuki, wieloletnia dyrektor Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Kierownik Podyplomowego Studium Muzealniczego IHS UW oraz kierownik Zakładu Dziejów Myśli o Sztuce. Od 1998 prezes Stowarzyszenia Historyków Sztuki.

Wstęp wolny!
Klub Osiedlowy Surma, ul. Białobrzeska 17
tel. 22/ 823 04 32

Mamy numer ISSN !

2011-03-23T16:55:00.001Z

Gazetka Osiedlowa GO! otrzymała międzynarodowy znormalizowany numer wydawnictw ciągłych ISSN. Wszystkie numery gazetki (od marca 2002) będą teraz dostępne również w Bibliotece Narodowej i Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego.
Zachęcamy do lektury zwłaszcza tych pierwszych numerów z lat 2002-2007 – gazetka była wtedy składana w Wordzie i kserowana na kartkach A3, a redakcja spotykała się specjalnie po to, aby złożyć wszystkie kartki w jedną spójną gazetkę… ach, to były czasy!

GO! nr 1 (36) 2011

2011-03-23T15:00:00.012Z

Nowy numer GO! już dostępny w różnych miejscach na Ochocie!

Wiosenne porządki w Teatrze Ochoty: wyjdź ze strojem Ofelii!

2011-03-23T14:46:00.003Z

WIETRZENIE TEATRU

3 kwietnia, od godz. 11.00 do 15.00

Wyprzedaż kostiumów, rekwizytów i scenografii.

Wiosenne porządki w Teatrze Ochoty. Przyjdź na lemoniadę i ciastka, rozsiądź się na naszym tarasie i wyjdź ze strojem Ofelii. W roli sprzedawców wystąpią aktorzy związani z teatrem. Dzieci zapraszamy na sesję zdjęciową w kostiumach na tle scenografii.

Aukcja szczególnie wartościowych przedmiotów o godz. 13.00.

Teatr Ochoty
ul. Reja 9
tel. 22 825 14 78
http://www.facebook.com/teatrochoty
http://teatrto.nazwa.pl/

Nie bądź obojętny!

2011-03-21T18:41:00.004Z

W 1991r. miałem wypadek samochodowy. Nieprzytomnego znaleźli mnie dobrzy kierowcy. Obudziłem się cały na sali operacyjnej. Kości nie były złamane… żyję!

W dziękczynieniu za uratowane życie założyłem w dniu 13 grudnia 1991r. Dzieło Odbudowy Miłości, Fundację D.O.M. Znalazłem w tym „dziele” sojuszników - ludzi podobnie jak ja zabieganych i zajętych, ze swoimi codziennymi kłopotami, upadkami i radościami, ale gotowych do dzielenia się, czyli nieobojętnych! To Oni - wolontariusze D.O.M.- zbudowali historię Fundacji Dzieło Odbudowy Miłości (Organizacja Pożytku Publicznego nr KRS 0000135677)

Przez lata pakowaliśmy paczki dla ofiar wojny w Czeczenii, Polaków na Wschodzie, ubogich zamieszkałych zarówno w Warszawie, jak i na Północy, na Wschodzie Polski – wszędzie tam, gdzie bezrobocie i nędza ciążą na godnym życiu Polaków. Pomagaliśmy powodzianom i uchodźcom. Szczególną troską objęliśmy dzieci i młodzież z ubogich rodzin stolicy, wysyłając je na kolonie czy organizując letni wypoczynek w mieście. Na Mokotowie prowadzimy świetlicę dla dzieci i młodzieży. Cieszymy się, że nie spędzają czasu na ulicy.

Zdzisław Bielecki

Punkt Zbiórki i Rozdziału Darów D.O.M. w Warszawie:
przy ul. Grójeckiej 20b, domofon nr 1
(wejście przez bramę na podwórze i w prawo schodkami w dół)
we czwartki w godz. 16.30 - 18.00
Zbieramy: środki czystości, ubrania w dobrym stanie, ręczniki, pościel, koce, żywność o przedłużonej trwałości (np. dżemy, cukier, herbata). Potrzebna również odzież męska dla ubogich i bezdomnych korzystających z Punktu przy ul. Grójeckiej.
Prosimy o wstępną segregację ubrań przy pakowaniu na męskie, damskie, dziecięce.

I Ty możesz pomóc!

Poszukujemy wolontariuszy do pomocy w Punkcie Zbiórki i Rozdziału Darów, do prac biurowych i prowadzenia sekretariatu, do zajęć z młodzieżą (studenci pedagogiki i nauczyciele), do organizowania imprez i akcji charytatywnych, do udzielania korepetycji, prowadzenia kół zainteresowań. Wystarczy przesłać kilka zdań o sobie na adres dom@dom.org.pl i umówić się na spotkanie.

Zbieramy również środki finansowe

Darowizny na cele statutowe:
Nr konta: 42 1240 2135 1111 0010 0586 3270

Więcej na stronie: www.nieobojetni.pl

Zapraszamy do Teatru Ochoty!

2011-02-24T10:14:00.005Z

24/ 25.02.2011
GUWERNANTKI Henryk Bardijewski

Teatr Ochoty i Projekt Teatr Warszawa
reż. Robert Kudelski
obsada: Dorota Gorjainow, Agnieszka Kudelska, Ilona Wrońska, Robert Kudelski, Wojciech Majchrzak
Guwernantki poszukiwane! Ktoś musi wreszcie zająć się wychowaniem pewnego ekscentrycznego dziecka, które jest właściwie niezbyt rozgarniętym nastolatkiem, ale bywa także… rezolutną pannicą. Przewrotna komedia, farsa i groteska w jednym, zapewnia publiczności sporo śmiechu i zabawy.

24 i 25 lutego; godz. 19:30
1 h 50 min., 1 przerwa; bilety 80 zł, 60 zł

27/28.02.2011
SPACEROWICZwg Roberta Walsera

Studio Teatralne Koło
reż. Igor Gorzkowski
obsada: Magdalena Warzecha, Bartłomiej Bobrowski, Wiktor Korzeniewski, Marcin Przybylski
Intrygująca, podszyta ironią i humorem, poetycka opowieść z życia Simona, nieśmiałego urzędnika, który marzy o napisaniu bestsellerowej powieści. W poszukiwaniu natchnienia uprawia długie spacery… Wokół toczy się życie: pozornie zwyczajne, ale pod podszewką ukrywa wiele zaskakujących tajemnic.

27 i 28 lutego; godz. 19:30
1 h, bez przerwy; bilety 27 zł, 32 zł

Teatr Ochoty
ul. Reja 9
902-053 Warszawa
tel. 022 825 36 46

Poprowadź kurs komputerowy dla osób starszych!

2011-02-09T13:43:00.002Z

Klub Osiedlowy Surma, filia Ośrodka Kultury Ochoty szuka wolontariuszy do projektu „Poznaj swoje możliwości – praca z komputerem”. W ramach projektu wolontariusze prowadzą zajęcia komputerowe dla osób starszych po 60 roku życia.

- kurs trwa 15 tygodni,

- spotkania są raz w tygodniu, jedno trwa 1,5 godziny

- zajęcia odbywają się w salach komputerowych z grupą ok. 10 osób

Jeśli lubisz pracę z osobami starszymi, a komputer nie ma przed Tobą tajemnic, zgłoś się do nas! Dołącz do zespołu wolontariuszy!

Osoba do kontaktu: Magdalena Pachel, surma@oko.com.pl

Zapraszamy na promocję książki o ochockim wolontariacie "Mamy szczęście do ludzi..."

2011-02-02T18:45:00.004Z

Termin: wtorek, 8. lutego, godz.16.00-19.00
Miejsce: Przystanek Książka, ul. Grójecka 42

Książka napisana została przez Grażynę Gnatowską, Magdalenę Pachel, Beatę Pieńkowską-Bartczak i Małgorzatę Tomaszewską- doświadczone animatorki.

Jak udało się zachęcić sąsiadów, mieszkańców Ochoty, aby byli wolontariuszami w ochockich instytucjach, prowadzili zajęcia, robi coś dla innych? Tego dowiecie się od autorów książki i samyc...h wolontariuszy!

Spotykamy się także w miejscu przyjaznym wolontariuszom- bardzo aktywnej bibliotece "Przystanek Książka" :

http://www.facebook.com/przystanek.ksiazka

Spotkanie połączone będzie z debatą pod hasłem: Myśl globalnie, działaj po sąsiedzki- jak poszukiwać wolontariuszy w sąsiedztwie?

Zapraszamy nie tylko mieszkańców Ochoty, lecz także przedstawicieli instytucji i organizacji, którzy chcieliby się dowiedzieć jak zachęcić swoich sąsiadów do współpracy!

GO! nr 2 (35)

2011-02-02T18:23:00.010Z

Zapraszamy do lektury numeru listopad/grudzień 2010. Jest w nim wiele ciekawych artykułów i tematów, aktualnych niezależnie od upływu czasu ;-)

Gazetka Osiedlowa GO! współpracuje z Blue City

2011-02-02T18:07:00.003Z

Udało się! Znaleźliśmy sponsora, który będzie wspierał nasz skromny, ale rzetelny dziennikarski projekt. Jest to nasz ochocki sąsiad - centrum handlowo-rozrywkowe Blue City. Dziękujemy za chęć pomocy. Mamy nadzieję, że drukowana, kolorowa gazetka spodoba się wszystkim mieszkańcom Ochoty!

Dzień Otwarty w ZUS dla Osób Niepełnosprawnych

2010-11-28T13:58:00.000Z

6 grudnia br. (poniedziałek) odbędzie się Dzień Otwarty w ZUS dla Osób Niepełnosprawnych. W I Oddziale ZUS w Warszawie i podległych mu inspektoratach bezpłatnych porad, konsultacji i informacji będą udzielać pracownicy z ZUS, PFRON-u, Stowarzyszenia „Integracja” oraz z innych instytucji działających na rzecz osób niepełnosprawnych.

W tym dniu w I Oddziale ZUS w Warszawie i w inspektoratach: Wola, Ochota i Żoliborz, w godz. 9.00-14.00, na salach obsługi klientów, przy oddzielnych stanowiskach będzie możliwość uzyskania informacji z różnych dziedzin. Odwiedzający dowiedzą się między innymi o preferencyjnych składkach w ZUS dla osób rozpoczynających działalność gospodarczą, o działaniach podejmowanych na rzecz osób niepełnosprawnych, o zasadach wypełniania wniosków i kompletowania dokumentów oraz formie dofinansowania i refundacji z PFRON, np. składek na ubezpieczenia społeczne dla osób niepełnosprawnych.

– Serdecznie zapraszam do odwiedzenia naszych jednostek, gdyż w jednym miejscu będzie można zapoznać się z zasadami, przepisami i działaniami realizowanymi na rzecz osób niepełnosprawnych – informuje Małgorzata Zdrodowska, Dyrektor I Oddziału ZUS w Warszawie – Zdajemy sobie sprawę z problemów, z którymi na co dzień borykają się osoby niepełnosprawne, dlatego postanowiliśmy zorganizować Dzień Otwarty i zaprosić przedstawicieli z różnych instytucji pomagających osobom niepełnosprawnym.

W I Oddziale ZUS w Warszawie (ul. Senatorska 6/8) porad udzielać będą przedstawiciele z ZUS oraz z:

- Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON),

- Warszawskiego Centrum Integracji - Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji (WCI-SPI),

- Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie - Stołeczne Centrum Osób Niepełnosprawnych (WCPR-SCON),

- Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych (POPON),

- Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Śródmieście (OPS).

Na sali emerytalnej wyświetlany będzie także multimedialny "Informator dla osób niepełnosprawnych".

W Inspektoracie Warszawa-Wola (ul. Wrocławska 20) będą:

- przedstawiciele z ZUS,

- Centrum Doradztwa Zawodowego i Wspierania Osób Niepełnosprawnych Intelektualnie (Centrum DZWONI),

- Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Wola (OPS).

W Inspektoracie Warszawa-Ochota (ul. 1 Sierpnia 21):

- przedstawiciele z ZUS,

- Centrum Edukacji i Aktywizacji Zawodowej Osób Niepełnosprawnych (CEiAZON),

- Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Ochota (OPS).

W Inspektoracie Warszawa-Żoliborz (ul. Kasprowicza 151):

- przedstawiciele z ZUS,

- Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Warszawie (MZON),

- Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Żoliborz (OPS).

Więcej informacji:

Justyna Borowska

Rzecznik Prasowy

I Oddziału ZUS w Warszawie

Tel. 22 538 20 21, kom. 502 007 397

e-mail: borowskaj@zus.pl

PROJEKT ARTYSTA!

2010-11-28T13:47:00.002Z

Jeżeli malujesz, piszesz, robisz zdjęcia, grasz czy śpiewasz – skontaktuj się z nami.

Drodzy Artyści, Uczestnicy Spotkań, Przyjaciele Klubu Osiedlowego „Surma”!

Wieloletni projekt „TONA – Towarzystwo Opieki Nad Artystami” zmienia swoje oblicze. Pod nową nazwą – „Projekt: Artysta” – ze zdwojoną energią zabieramy się do pracy i organizowania wystaw i koncertów artystów-amatorów. Odświeżamy formułę projektu, chcąc dotrzeć do nowych twórców, szukających miejsca na debiut, a także do szerszej publiczności. Oprócz wernisaży chcemy od czasu do czasu organizować wykłady lub dyskusje, na które zaprosimy znawców i pasjonatów sztuki. Pracujemy też nad stroną internetową, gdzie można będzie znaleźć aktualne informacje o planowanych spotkaniach i dowiedzieć się więcej o artystach. Bardzo ważne będzie również stworzenie nowej, przejrzystej formy graficznej dla naszego projektu. W związku z tym zwracamy się o pomoc do Was – ogłaszając konkurs na logo dla „Projektu: Artysta”.

Celem „Projektu: Artysta” jest umożliwienie zaprezentowania swojej twórczości każdemu - niezależnie od tego, jaką dziedziną sztuki się zajmuje, jakie ma wykształcenie, w jakim jest wieku. Nasz zespół wolontariuszy tworzy przyjazną przestrzeń artystycznego debiutu. Jesteśmy otwarci na współpracę z artystami, dla których sztuka to sposób myślenia oraz odczuwania, a niekoniecznie praca czy dyplom zdobyty na uczelni.

Nasze spotkania odbywają się w sali Klubu Osiedlowego „Surma” (filia Ośrodka Kultury Ochoty) przy Białobrzeskiej 17. Korzystamy z materiałów i pomocy Klubu. Dzięki temu udział w naszym projekcie jest bezpłatny, zarówno dla artystów, jak i publiczności. Ekipę tworzącą projekt stanowią wolontariusze oraz opiekun projektu z ramienia Klubu. Nad sprawnym funkcjonowaniem całości czuwa koordynator – wolontariusz.

Jak się pokazać w „Projekcie: Artysta"? Jeżeli malujesz, piszesz, robisz zdjęcia, grasz czy śpiewasz – skontaktuj się z nami. Opowiedz nam, co robisz i dlaczego chciałbyś się zaprezentować w „Projekcie: Artysta". My zaprosimy Cię na rozmowę do Klubu, gdzie dogadamy wszystkie szczegóły, między innymi datę (duże zainteresowanie projektem sprawia, że często mamy spore kolejki), charakter oraz scenariusz spotkania. Jesteśmy od tego, aby Ci pomoc – doradzić i czuwać nad przebiegiem przygotowań i samej imprezy, ale to od Ciebie zależy, co pojawi się na plakacie, zaproszeniu i ulotce, kto zasiądzie wśród publiczności i jaka muzyka zabrzmi na wernisażu.

Z poważaniem,
Agata Gajda, koordynator "Projektu: Artysta"

PROJEKT WCIĄŻ CZEKA NA WASZE LOGO! Termin został przedłużony!

Kontakt: projekt.artysta@gmail.com

Wracamy po dłuższej przerwie!

2010-11-05T01:51:00.002Z

Tak, jak co roku- potrzebujemy trochę czasu, aby zebrać siły po wakacjach. Numer listopad/grudzień jest już gotowy i czeka na druk. Poprzednia drukarnia zakończyła z nami współprace i szukaliśmy nowego sponsora- chyba się udało, ale nie chcemy jeszcze zapeszyć! Zbliżają się wybory samorządowe, więc zachęcamy do tego, aby dobrze poznać kandydatów i dowiedzieć się, kto startuje z dwóch nowych komitetów wyborczych, które nie należą do żadnego ugrupowania politycznego, ale zostały założone przez aktywnych sąsiadów. Są to: OCHOCIANIE http://ochocianie.blox.pl/html oraz OCHOCKA WSPÓLNOTA SAMORZĄDOWA!

Licząc, że przyszli radni zachowają swoją aktywność przez kolejne lata, zachęcamy do wzięcia udziału w Podwórkowej Gwiazdce. ochota była najbardziej prężną dzielnicą w czasie Dnia Sąsiada, więc na pewno przyłączy się do tej grudniowej podwórkowej akcji!

Już teraz będziemy pisać cyklicznie! Słowo harcerza!

Gazetka Osiedlowa GO! - dołącz do redakcji !

2010-10-06T17:26:00.003+01:00

Zapraszamy na najbliższe spotkania redakcji:

13. października o godz.18.30
27. października o godz.18.30

Klub Osiedlowy Surma
ul. Białobrzeska 17

Zapraszamy do Klubu Osiedlowego Surma - zobacz nasze projekty!

2010-09-15T15:15:00.008+01:00

1. PIERWSZY KROCZEK
• Psycholog prowadząca spotkania: Kamila Struzik- Gajewska
• Spotkania dla mam z dziećmi do lat 3. Jeśli masz małe dziecko, chcesz porozmawiać o radościach i problemach macierzyństwa, wziąć udział w zajęciach rozwijających dla dzieci, a także przygotować dziecko do przedszkola- przyjdź do nas. W miłej i przyjacielskiej atmosferze znajdziesz miejsce dla siebie wśród innych młodych mam. Spotkania odbywają się we wtorki i czwartki od 10:30 do 12:30
• Kontakt: surma@oko.com.pl
• tel./fax (022) 823 04 32

2. ZACZAROWANY KOCYK
• Prowadzący: zespół wolontariuszy
Koordynatorka: Małgorzata Tomaszewska
• Bezpłatne zajęcia dla dzieci od 4 do 6 lat. Czytanie i opowiadanie bajek z rzutnika i współczesnej literatury dziecięcej, warsztaty plastyczne, gry integracyjne. Wszystkie spotkania są przygotowane według specjalnych scenariuszy, aby dzieci mogły się dobrze czuć, bawić i rozwijać. Zajęcia będą obywały się od października, w poniedziałki, godz.17:00-18:00. Ilość miejsc ograniczona. Obowiązuje kolejność zapisów.
• Kontakt: malgorzata.tomaszewska@oko.com.pl

3. RAN DW, czyli RODZINNA ANIMACJA NAPRAWDĘ DLA WSZYSTKICH

• Koordynator: Katarzyna Strzelecka
Cykliczne spotkania rodzinne dla dzieci do 12 roku życia oraz ich rodziców i dziadków. Razem bawimy się, malujemy, lepimy, ozdabiamy siebie i nasza przestrzeń. Na spotkaniach nie konkurujemy ze sobą, nie oceniamy, jesteśmy nastawieni na budowanie dobrej, życzliwej atmosfery, na współpracę i działanie. Każde spotkanie ma swój temat i osobny scenariusz. Najbliższe spotkania:
16.10.2010 – „Gry i zabawy: cymbergaj i cyberprzestrzeń”
11.12.2010 – „Boże Narodzenie u prababci i u prawnuczka”
• Kontakt: surma@oko.com.pl
• tel./fax (022) 823 04 32

4. MODELARSTWO
• Prowadzący: Maciej Kwiecień,
• Koordynatorka: Małgorzata Tomaszewska
• Bezpłatne zajęcia dla dzieci od lat 12. Konstruujemy latawce, szybowce oraz inne modele. Bierzemy udział w zawodach modelarskich. Chętnie zapraszamy też rodziców do wspólnej nauki i zabawy. Zajęcia odbywają się w środy w godz. 16:30- 17:30.
• Kontakt: malgorzata.tomaszewska@oko.com.pl
• tel./fax (022) 823 04 32

5. STARA SZAFA- NOWE POMYSŁY
• Prowadząca: Agnieszka Jaskulska
• Bezpłatne warsztaty dla nastolatek od 12 roku życia , interesujących się szeroko pojętym rękodziełem artystycznym. Uczymy się decoupage’u , malowania na szkle i wykonujemy biżuterię oraz inne ozdoby z wykorzystaniem różnych technik i materiałów (filc, koraliki ). Zajęcia odbywają się w każdy wtorek od 16:30 do 18:00.
• Kontakt: artcoco@wp.pl
• Blog uczestniczek tego projektu: www.staraszafa-nowepomysly.blogspot.com/

6. PROJEKT: ARTYSTA
• Koordynatorka: Agata Gajda
• Projekt przeznaczony dla lokalnych artystów- amatorów, początkujących w swojej przygodzie ze sztuką. Każda osoba, która maluje, gra, pisze, reżyseruje filmy- ma możliwość zaprezentowania swoich umiejętności w czasie swojego pierwszego wernisażu w SURMIE. Zgłoś się do nas, a pomożemy Ci zorganizować Twój wieczór! Wieczory artystyczne odbywają się raz w miesiącu, we wtorki w godz. 18.00-20.00
• Kontakt: malgorzata.tomaszewska@oko.com.pl

7. W BABSKIM KRĘGU- TWÓRCZE SPOTKANIA DLA MŁODYCH KOBIET
• Prowadząca: Agnieszka Jaskulska
• Bezpłatne spotkania „W babskim kręgu” stanowią nawiązanie do tradycyjnych spotkań kobiet w różnym wieku, w czasie których wymieniały się doświadczeniami, spędzały czas na rozmowach , ucząc się jednocześnie rękodzieła. Na naszych zajęciach uczymy się wykonywać biżuterię w różnych technikach i z użyciem różnych materiałów. Uczestniczki zajęć dzielą się swoimi umiejętnościami i integrują się ze sobą w bezpiecznej i przyjaznej atmosferze. Program spotkań jest dostosowany do umiejętności i potrzeb uczestniczek. Zajęcia odbywają się we wtorki od 18:00- 19:30.

• Kontakt: artcoco@wp.pl

8. WYGRAJ Z CZASEM
• Prowadząca: Anna Matan
• Bezpłatny cykl wykładów na temat profilaktyki oraz poznawania symptomów chorób naszej cywilizacji, które dotyczą nas wszystkich bez względu na wiek. Każdy z uczestników może spokojnie poradzić się i dowiedzieć czegoś na temat lekarstw, a także skonsultować swoją wiedzę z profesjonalistką. Pierwsze tematy wykładów to profilaktyka, ostrożne korzystanie ze środków przeciwbólowych, umiejętne czytanie ulotek dotyczących lekarstw. Wykłady będą odbywały się w wybrane piątki w godz. 17.30-18.30
• Kontakt: anna.matan@op.pl

9. WOLONTARIAT
• Koordynatorka: Magdalena Pachel
• Jeśli masz trochę wolnego czasu i chciałbyś podzielić się z nami swoją wiedzą, zdobyć doświadczenie, spotkać wielu ciekawych ludzi- zostań wolontariuszem. Przy współpracy z nami możesz prowadzić autorskie, stałe zajęcia lub przyłączać się jedynie akcyjnie- jednak każdy wkład jest wyjątkowo cenny i zostanie odpowiednio doceniony.
• Dyżur koordynatorki wolontariatu: środa, godz. 16.00-17.00
• Kontakt: surma@oko.com.pl
• tel./fax (022) 823 04 32

10. PUNKT INFORMACJI OBYWATELSKIEJ
• Prowadząca: Beata Jabłońska
• Bezpłatna pomoc prawna przy załatwianiu spraw urzędowych, pisaniu wniosków, podań, życiorysów. Dyżur w godzinach 17.00 – 20.00 w środy. Obowiązują wcześniejsze zapisy.
• Kontakt: surma@oko.com.pl
• tel./fax (022) 823 04 32

11. GAZETKA OSIEDLOWA „GO!”
• Koordynatorka: Małgorzata Tomaszewska,
• "Gazetka Osiedlowa GO!" powstała w 2002. Od początku był to lokalny projekt młodych mieszkańców Ochoty i Klubu Osiedlowego SURMA. Przez te 7 lat zmieniali się koordynatorzy oraz skład redakcji, ale cel pozostał ten sam: pisać o sprawach ważnych dla osiedla i dzielnicy. Piszemy o tym, co dotyczy naszego otoczenia oraz ludzi, którzy tu mieszkają. Chcemy poprzez słowo pisane budować z nimi wspólną rzeczywistość. Wszystkich chętnych mieszkańców, ale też miłośników słowa pisanego, pasjonatów robienia zdjęć lub grafiki zapraszamy do współpracy. Redakcja spotyka się 2 razy w miesiącu, wieczorami w wybrane dni tygodnia.
• Kontakt: malgorzata.tomaszewska@oko.com.pl, agnieszka.klubsurma@gmail.com

Dzień Otwarty w Klubie Osiedlowym Surma 12. września, godz.12.00-16.00

2010-09-01T14:48:00.003+01:00

Zapraszamy do Klubu Osiedlowego SURMA
na DZIEŃ OTWARTY

12 września 2010
godz. 12.00-16.00

Przyjdź i…

…zapisz siebie lub swoje dzieci na zajęcia,

…porozmawiaj z pracownikami Klubu,

…obejrzyj zdjęcia zajęć, warsztatów, wydarzeń z poprzedniego roku.

I Ochocki Dzień Sportu Osób Niepełnosprawnych "Ochota na sport"

2010-07-20T15:09:00.006+01:00

Razem możemy więcej, czyli Ochota na sport

14 lipca w gorącej, nie tylko od słońca, atmosferze odbył się I Ochocki Dzień Sportu Osób Niepełnosprawnych „Ochota na sport”.

Organizatorami sportowych zmagań były instytucje i organizacje pozarządowe naszej dzielnicy, pomagające na co dzień osobom niepełnosprawnym, skupione w Koalicji na Rzecz Ochoty - ruchu społecznym środowiska lokalnego:
 Stowarzyszenie Rodziców i Opiekunów Osób Upośledzonych Umysłowo WIARA I NADZIEJA
 Stowarzyszenie OTWARTE DRZWI
 Stowarzyszenie Rodziców i Przyjaciół Dzieci Niewidomych i Słabowidzących TĘCZA
 Środowiskowy Dom Samopomocy POD SKRZYDŁAMI i Klub Integracji Środowiskowej RELAKS przy Ośrodku Pomocy Społecznej Dzielnicy Ochota m.st. Warszawy
 Polska Fundacja Pomocy Dzieciom Niedosłyszącym ECHO.
Wspaniałą przestrzeń do przeprowadzenia zawodów i zabaw integracyjnych udostępniło XLVIII Liceum Ogólnokształcące im. E. Dembowskiego.

Jak na prawdziwe zawody przystało, zaczęło się od rozgrzewki. Ponad 70 niepełnosprawnych uczestników, kibice, wolontariusze, sędziowie i opiekunowie rozciągali mięśnie i ćwiczyli gardła w sportowych okrzykach bojowych. Wszyscy w jednakowych koszulkach z napisem „Ochota na sport” i logo Koalicji.
Po rozgrzewce rozpoczęły się konkurencje indywidualne – bule, rzutki, tenis stołowy, trening aktywności motorycznej oraz trójbój. Zawodnicy nie mieli ograniczeń, mogli próbować swych sił we wszystkich konkurencjach.
Największe emocje wzbudziła rywalizacja drużynowa: wielobój oraz przeciąganie liny – każdy dopingował swoją drużynę, ile mocy w płucach… Do wysiłku motywował też widok pucharów i medali. Dzięki Cukierni „Piast” - Pracowni Mistrzów Cukiernictwa Zygmunt Wypych i Synowie oraz Ośrodkowi Pomocy Społecznej Dzielnicy Ochota m.st. Warszawy został zorganizowany poczęstunek, który umożliwił skuteczną regenerację sił.
Na zakończenie każdy zawodnik otrzymał pamiątkowy dyplom. Były też nagrody, o które zadbał Ośrodek Pomocy Społecznej oraz Stowarzyszenie Otwarte Drzwi.
Bezcenny był widok radości i entuzjazmu na wszystkich twarzach – zarówno uczestników, współorganizatorów, jak i gości. Igrzyska swoją obecnością zaszczycili m.in. Pan Piotr Żbikowski – zastępca Burmistrza oraz Pan Maciej Sotomski – Naczelnik Wydziału Spraw Społecznych i Zdrowia naszej dzielnicy.
Nad bezpieczeństwem czuwali Straż Miejska i Policja, oraz partner medyczny - Medicover Sp. z o.o. Logistycznego wsparcia udzielił Ośrodek Kultury Ochoty.

Tych, którzy nie mieli okazji doświadczyć sportowych emocji, i tych, którzy chcą je powspominać Koalicja na Rzecz Ochoty zaprasza 23 września 2010 na II Ochocki Dzień Otwarty placówek dla osób niepełnosprawnych „Odwiedź nas z Ochotą”. Będzie wystawa fotografii, relacja filmowa, możliwość porozmawiania z zawodnikami, a także okazja do zapoznania się z działalnością ośrodków.

Zadanie „Ochota na integrację”, którego częścią są projekty „Ochota na sport” i „Odwiedź nas z Ochotą”, zostało zrealizowane dzięki dofinansowaniu ze środków m.st. Warszawy.

Magdalena Wyczółkowska

2010-06-23T16:38:00.013+01:00

Europejski Dzień Sąsiada na Ochocie

2010-05-25T13:31:00.003+01:00

Ferie w SURMIE

2010-02-01T17:05:00.002Z

Zapraszamy na ferie do Klubu osiedlowego SURMA, zaglądajcie też do innych placówek OKO- www.oko.com.pl :)

Luźna myśl, GO! 4 (33)

2010-01-13T14:08:00.002Z

Tolerancja i akceptacja – czy te pojęcia rzeczywiście są tożsame?

Dzisiejszy świat wymusza na człowieku znajomość wielu różnych kultur i tradycji. Moda na podróżowanie narodziła się wraz z rozwojem szybkiej i wygodnej komunikacji, a w dzisiejszych czasach można zaobserwować nawet, że stała się elementem życia. Dzięki niej człowiek ma wiele okazji do zapoznania się z dotąd nieznaną odmiennością, a co za tym idzie bardzo często wszczepia ją do swojej rodzimej tradycji. W tak wykreowanym, a zarazem różnorodnym świecie, pojawia się ogromna potrzeba tolerancji i akceptacji, ale czy te terminy są bliskoznaczne?
Słowo tolerancja wywodzi się z języka łacińskiego i oznacza – cierpliwość, wytrwałość, cierpienie. Dziś słowo to jest powszechnie znane i bardzo często używane wobec jakiejkolwiek propagandy czegoś, co budzi jakiś sprzeciw lub jest jakąś nowością. Ludzie nauczyli się wykorzystywać je, może nie zawsze rozumiejąc sens i znaczenie tego terminu.
Natomiast słowo akceptacja ma zupełnie inny wydźwięk w języku łacińskim. Mianowicie łac. acceptatio oznacza przyjęcie (przyjmowanie). Czy więc nadal te słowa pozostają tożsame? Jeszcze przed kilkoma laty mówiło się bardzo głośno i wyraźnie o tolerancji wobec osób niepełnosprawnych (i tym terminem zaczęto ich nazywać, a nie jak wcześniej słowem „inwalidzi”, które dziś ma wyraźne zabarwienie negatywne). Walczono o tolerancję poprzez upowszechnienie tego tematu w spotach reklamowych, ulotkach i na plakatach. Cały problem tkwił jednak w tym, że ludzie akceptowali – czyli przyjmowali z pełną świadomością niepełnosprawność innych, ale jej nie tolerowali w życiu codziennym. W tym przypadku tolerancja miała polegać na przywróceniu tzw. „normalności” funkcjonowania tych osób w społeczeństwie. W takiej sprawie, ta część (zapewne mniejsza) ludzi musiała z łaciny – wytrzymać, znieść, przecierpieć, a po polsku tolerować inność. Tolerancja jest więc pojęciem różnym od akceptacji, ponieważ wymusza pewien cykl zachowań, które siłą rzeczy następują po sobie. Dlatego może współczesnemu człowiekowi tak bardzo trudno jest tolerować odmienność rasową, wyznaniową, seksualną i kulturową, ponieważ posiada tą świadomość, że raz powiedziane słowo „TOLERUJĘ” pozwala wniknąć dotąd nieznanemu światu w naszą codzienność.
Akceptacja jest wyrazem uznania. Mówiąc „akceptuję” oświadczam, że wiem, o co chodzi, znam problem i staram się go zrozumieć. Jednocześnie akceptacja jest pewnym „szklanym murem”, przez który widzimy problematykę zdarzeń, rozumiemy ją, ale ciągle pozostajemy, za ścianą, w bezpiecznej strefie, która chroni nas od wszelkiego rodzaju udziału w tych zaszłościach. Tolerancja natomiast to termin bardziej złożony, wymuszający w nas upowszechnienie problemu, zaakceptowanie go i dopuszczeni do swego świata. Akceptacja i tolerancja pozostają więc bardzo rozbieżnymi pojęciami, które jednak w pewnym momencie wymagają siebie nawzajem.
Adrian Dunst

Liminalna, GO! 4 (33)

2010-01-13T13:58:00.002Z

„Liminalna” to spektakl grupy „Teraz Poliż” w reżyserii Marty Ogrodzińskiej.
Spektakl ten powstał w ramach akcji: "STOP Przemocy Wobec Kobiet”. Grupę tę tworzą młode kobiety - aktorki i reżyserki.
Liminalnością nazywamy stan zawieszenia, zagubienia miedzy kolejnymi etapami życia, którego drogą ma być pokora, upokorzenie, wspólnota.
Spektakl ten jest kontynuacją pięciu bajek: „Calineczka”, „Kopciuszek”, „Królowa Śniegu” i „Królewna Śnieżka”. Każda z postaci ukazuje inną kreację kobiety we współczesnym świecie. Tematy, jakie są poruszane w sztuce, to handel kobietami, gwałt, dzieciobójstwo, morderstwo i piękno jako próżność. Wszystkie te sytuacje były spowodowane męskim szowinizmem.
Głównymi motywami w „Liminalnej” są: agresja, seksualność, cierpienie, skłonność do stanów depresyjnych i oddanie się mężczyźnie. Sztuka ta pokazuje to w sposób wyolbrzymiony, aby podkreślić wagę tych tematów.
„Liminalna” to spektakl dla każdej osoby o mocnej psychice. Jest to przedstawienie, które trzeba zobaczyć więcej niż raz, ponieważ przekazuje tak wiele prawd, że nie sposób nadążyć za monologami postaci.
Sztuka ta jest wystawiana zwykle za darmo na różnych festiwalach lub w teatrach.

Występują:
Królewna Śnieżka – Kamila Blanka Worobiej
Śpiąca Królewna– Dominika Strojek
Królowa Śniegu– Marta Jalowska
Kopciuszek– Adrianna Kornecka
Calineczka– Dorota Glac

Katarzyna Nicewicz

Ochota niebanalna, GO! 4(33)

2010-01-06T14:18:00.003Z

Nie tylko biznes, czyli słowo o księgarni dla ludzi

Tym razem numer Gazetki Osiedlowej GO! połączył mnie z panią Anną Lech, właścicielką nietypowej i innowacyjnej księgarni przy ul. Korotyńskiego 26. Jej działalność jest najlepszym przykładem, że nie tylko pieniądze liczą się w prowadzeniu własnej firmy, ale można też samemu się rozwijać i działać na korzyść lokalnej społeczności. Droga mailową pani Anna dokładniej opowiedziała mi historię swojej księgarni:

Pomysł, klasycznie, jak pewnie u większości mam, powstał po urodzeniu Gabrysi, mojej najstarszej córki, obecnie 13-latki. Chodziło mi to po głowie, śledziłam nowości na rynku, czytałam książeczki dla dzieci sobie i Gabrysi. Tak sobie wychowywałam dzieci i marzyłam... Tak trochę rozglądałam się za lokalem, patrzyłam, czy nie ma w pobliżu jakiegoś lokalu. I w końcu mobilizacja - najmłodsza córka idzie do przedszkola, ostatni moment, żeby coś zacząć (przez trzy lata dziecko jest pod opieką do 16.00). A jak jeszcze zrobiłam kurs dla mam chcących zmienić zawód i dostałam takie malutki dofinansowanie, to tym bardziej była to motywacja, żeby zacząć. Ćwiczę teraz na moich dzieciach książki (Gabrysia 13, Franek 10 i Hania 4), proszę ich o recenzje. W księgarni staram się mieć różnorodne książki. Prawie nie mam książeczek Disneya, ale za to mam o wodzie wydaną przez PAH, książki o trudnych problemach dzieci wydawane przez fundacje, którym zależy na wszechstronnej edukacji dzieci. Robiliśmy też spotkania autorskie - była np. pani Chotomska. I z czego jestem szczególnie dumna, to dwujęzyczne czytanki - zapraszamy tłumacza, albo osobę dwujęzyczną, czytamy fragment książki w oryginale, a potem po polsku.

Działamy już rok i zaczyna się nam kształtować taki fajny profil księgarni - artystyczny. Robimy zajęcia z decoupage’u dla dzieci od 6 do 10 lat (i dla dorosłych też). Cieszą się dużą popularnością - zaplanowane mamy zajęcia już do Świąt Bożego Narodzenia. W czwartki mamy już właściwie pełną grupę, zapisujemy na piątki. Ruszamy z gałgankami - 24.10 będą pierwsze zajęcia, będziemy szyć króliczki, a 7 listopada coś dla chłopaków - robimy roboty. Nawiązaliśmy też współpracę z przemiłą panią teatrolog, która zorganizuje nam zajęcia teatralne, a zaczniemy od zabawy Halloween, w listopadzie zrobimy Andrzejki, w grudniu będziemy robić bombki i pierniki. Dołączy też do nas koleżanka, która zrobi zajęcia ze sztuki dla dzieci. To, co jest takie fajne to to, że księgarnia przyciąga super ludzi - (głównie Mamy), którzy coś chcą dla dzieci robić i mają prześwietne pomysły. Wspaniała jest taka życzliwość klientów, którzy przychodzą i mówią, że trzymają za nas kciuki.

Trudnością są oczywiście koszty. Niestety, jest to prywatny lokal i jest to mój ogromny koszt. Nie mogę przecież książek sprzedawać po niebotycznej cenie, bo książki to towar luksusowy i nie każdy książkę kupi. A każda reklama kosztuje niestety, ZUS kosztuje niestety i tak dalej. Trzymam kciuki, żebym dała radę, wytrzymała jeszcze rok, może się uda.

Marzenia - mam oczywiście... przede wszystkim marzę, że za naście lat moje dzieci poprowadzą naszą księgarnię. Chciałabym, żeby dalej została takim miejscem z klimatem, z kameralnymi zajęciami dla dzieci, z dobrą kawą i ciasteczkiem, z prasą o książkach dla dzieci, odwiedzana przez autorów i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej... (Anna Lech)

Nie mam jeszcze dzieci, ale przyznam szczerze- gdybym tylko miała- spędzałabym w „Piątce” całe dnie, bo jest to miejsce przyjazne mamie i dziecku!

Agnieszka Matan

Max'er, GO! 4(33)

2010-01-06T13:50:00.004Z

Raport 1: Dlaczego Włosi zjadają gołębie?
Ponieważ nakazuje im to tradycja obchodów świąt Wielkiej Nocy. W tym szczególnym czasie na biesiadnych stołach pojawia się „la Colomba” czyli gołębica. W rzeczywistości jednak, tą gołębicą jest babka drożdżowa z bakaliami i cukrem pudrem. Do żywego ptaszyska jej daleko, ale przypomina ją poprzez swój kształt i nazwę. Jest symbolem pokoju, a swój rodowód wywodzi z VI wieku, kiedy to wojska króla Longobarów Alboina oblegały Pawię. W ten czas jej mieszkańcy posłali mu w podarunku to ciasto. Król żądny przelewu krwi zachwycił się jego smakiem i odstąpił od planowanej rzezi pawijczyków.

Raport 2: Błotna piłka nożna… ?
Tak, tak, tak!!! ten sport staje się coraz bardziej popularny na całym świecie. Uprawiają go zarówno mężczyźni, jak i kobiety. Swamp football, bo tak nazywa się z angielskiego, odbywa się w żółwim tempie. Mimo to emocji nigdy nie brakuje. Na świecie powstało już ok. 260 drużyn uprawiających ten sport. Struktura meczu jest trochę inna, bo jedna połowa (z dwóch-oczywiście) trwa tylko, a może aż 13 minut. Występują zespoły męskie, żeńskie lub mieszane. W czasie rozgrywek zawodnicy mogą zmieniać się dowolną liczbę razy, ale nie mogą zmieniać butów. Sport ten doczekał się również mistrzostw świata, które rozgrywają się w Finlandii w miasteczku Hyrynsalmi, gdzie się narodził. Wypada pożyczyć miłego taplania!

Raport 3: Czym jest ludzkie piękno ?
Zawsze zachwycało, było pewnym wzorem, ludzie do niego nieustanni dążą. Piękno pozostaje jednym z najtrudniejszych do sklasyfikowania terminów. Ciągle zachwyca, jest przejściową modą i pozostaje bardzo szeroko rozumiane. Wyraża się w dbałości o ciało, ubiór. Od pierwotnych czasów znane były metody przyozdabiania ciała, ulepszania go. Mimo to nigdy nie udało się tak naprawdę określić jednej dobrej teorii na temat piękna ludzkiego, bo każdy ma o nim odmienne zdanie, co wynika z naszej biologii, a raczej podświadomości. W takiej sytuacji pozostaje nam zachować jeden niezmienny pierwowzór piękna, do którego winniśmy zawsze dążyć, bez względu na czas i modę… piękno duszy.
Adrian Dunst

Sankt-Petersburg, GO! 4(33)

2010-01-06T13:37:00.003Z

Sankt-Petersburg: czego należy się wystrzegać w trakcie podróży turystycznej

Sankt-Petersburg jest uznawany przez mieszkańców za „stolicę kultury”, posiada mnóstwo muzeów oraz zabytkowych budynków, znajduje się nad rzeką Newą, zaś najatrakcyjniejsza (turystycznie) część miasta rozciąga się dookoła Newskogo Prospektu, głównej ulicy. Mieszkałem w tym mieście przez dziewięć lat i zdążyłem zauważyć kilka najczęstszych problemów związanych z komunikacją, dlatego w tym artykule zamieszczam kilka pożytecznych i praktycznych uwag na temat powszechnych niebezpieczeństw czyhających na turystów w Sankt-Petersburgu.

Miasto posiada komunikację naziemną oraz metro (nad każdą stacją jest duże niebieskie M). Komunikacja naziemna składa się z : autobusów, tramwajów, trolejbusów (hybryda autobusu i tramwaju) oraz busików, zwanych potocznie „marszrutkami”. Kilka ogólnych uwag co do komunikacji miejskiej: Z metra warto jest skorzystać chociażby dla zobaczenia stacji, z których każda jest zaprojektowana w innym stylu. Metro jest zamykane o północy, rano i wieczorem tłok jest taki, że aby wejść na stację trzeba odczekać z dziesięć minut. W metrze zdarzają się kieszonkowcy, więc pieniądze i paszport radzę dobrze schować. Na stacji, aby przejść przez barierkę, należy wrzucić żeton (są metalowe, brązowe i mają literkę M). Żetony kupuje się w kasie, są na każdej stacji. Czasem przy wejściu spotyka się policjantów, nie należy się ich bać, czatują na poborowych unikających wojska (pobór jest powszechny).

W naziemnych formach komunikacji miejskiej płaci się konduktorowi, który ma czerwony naramiennik oraz torbę z pieniędzmi i biletami oraz przechadza się po pojeździe. Jeżeli tramwaj się nieoczekiwanie zatrzymuje, zaś drzwi się otwierają, to znaczy że się zepsuł i należy poszukać innego środka transportu. Na szczęście to nie zdarza się zbyt często. „Marszrutki” są komunikacją prywatną oraz są za ciasne na konduktorów, więc płaci się kierowcy. Jest też kilka problemów z płaceniem w miejscach publicznych: poza centrum jedynym środkiem płatniczym są ruble, zaś wejściówki do niektórych muzeów są trzy razy droższe dla cudzoziemców niż dla Rosjan (w tym celu istnieją osobne kasy). Dobrze jest też omijać zaułki oraz obrzeża miasta ze względu na grupki młodzieżowe oraz błoto jesienią i wiosną, śnieg i lód zimą, kurz latem oraz wszechobecne śmieci. Czasem można też zauważyć chwiejące się i bełkoczące postacie, są to mieszkańcy po „kilku głębszych”. Nie są groźni, lecz stanowią nieprzyjemny widok. Na koniec jedna uniwersalna rada: wybierając się w podróż warto wziąć ze sobą zdrowy rozsądek.
Dominik Kamiński

GO - Listopad/Grudzień

2009-11-28T18:49:00.004Z

Już niedługo ukaże się nowy numer magazynu "GO".

Tematem przewodnim tego numeru będą oczywiście nadchodzące święta.Wybraliśmy już okładkę i mamy nadzieje , że przypadnie wam ona do gustu.

w listopadzie zimno w sadzie

2009-11-16T16:34:00.006Z

Podróż po różę Zachodu!

2009-11-16T16:30:00.002Z

Podróże w świat dzieciństwa

2009-11-16T16:24:00.001Z

Otwarte spotkania z Językiem Rosyjskim

2009-10-12T07:25:00.001+01:00

„Otwarte spotkania z językiem rosyjskim” jest to cykl przeznaczony dla wszystkich miłośników języka i wschodniej kultury.

Raz w miesiącu mieszkanka Ochoty, z pochodzenia Ukrainka- Lena Lesznowska będzie prowadziła zajęcia na tematy związane z językiem, tradycją, a także zwyczajami rosyjskimi. Będzie to znakomita możliwość, aby porozmawiać po rosyjsku, a dla osób, które nigdy się nie uczyły- spotkania te mogą okazać się inspirujące i być początkiem nowej językowej pasji. Istnieje możliwość umówienia się z panią Leną na prywatne konsultacje, ale też w czasie spotkania chętnie wyjaśni wszystkie wątpliwości językowe.

Pierwsze spotkanie odbędzie się we wtorek, 13. Października w Klubie Osiedlowym SURMA, ul. Białobrzeska 17, o godz. 16:00.
Spotkania są bezpłatne i przeznaczone dla osób w każdym wieku.

Pierwszy raz na Ochocie!

2009-09-24T02:25:00.004+01:00

Dzień Otwarty w Placówkach działających na rzecz osób niepełnosprawnych!!!

Klub Gier Fantastycznych

2009-09-21T16:57:00.002+01:00

Warszawski Klub Gier Fantastycznych „Smocze Gniazdo”

Zaprasza fanów gier fabularnych (RPG), a także gier planszowych oraz fantastyki na spotkanie- poznajcie podobnych Wam zapaleńców!

Do klubu regularnie przychodzą Mistrzowie Gry systemów: Dungeons&Dragons, Warhammer, Wampir, Legenda Pięciu Kręgów, Monastyr, Pływ…i wielu innych!

Co tydzień przynosimy też kilka- kilkanaście pudeł z grami planszowymi. Zasady są łatwe do wyjaśnienia w kilka- kilkanaście minut i zapewniają zabawę na kilka godzin!

Informacje o nadchodzących oraz minionych spotkaniach:
www.smoczegniazdo.xt.pl

Spotkania odbywają się w każdy piątek w Klubie Osiedlowym SURMA, ul. Białobrzeska 17 od godziny16:00 do 19:45.

ZAPRASZAMY

FORUM KOBIET

2009-09-21T16:34:00.003+01:00

Przyszła dzisiaj do nas taka pani i zapraszała na spotkanie. Dla zainteresowanych pań, z motywem katolickim i feministycznym.

Jak obiecałysmy, tak ogłaszamy:

http://www.forumkobiet.pl/szablon3.php

Stowarzyszenie Pomocy Młodzieży Dyslektycznej

2009-09-21T14:36:00.002+01:00

Zaprasza zainteresowaną młodzież z dysleksją do Zespołu Szkół Zawodowych nr 26 w Warszawie przy ulicy Urbanistów 3 na nieodpłatne zajęcia:

- ćwiczenia ortograficzne, które odbywają się w każdy poniedziałek i piątek w godzinach od 13.30 – 17.00.
Ćwiczenia ortograficzne prowadzone są metodami niekonwencjonalnymi w formie zabaw i gier dydaktycznych, podczas których wyłaniani są liderzy grupowi, przygotowywani do przejmowania roli prowadzącego zajęcia. Młodzież jest kreatorem działań, a nie tylko wykonawcą zadań.

- warsztaty wokalno – muzyczne i taneczne odbywają się w każdy
piątek od godziny 15.30 – 17.00

- zajęcia w zakresie przedmiotów ścisłych, w godzinach zależnych od możliwości czasowych osób zainteresowanych.

Na wszystkich proponowanych młodzieży warsztatach i zajęciach mile są widziani rodzice, pedagodzy, psycholodzy oraz wszystkie zainteresowane osoby.

Zapewniamy miłą atmosferę, ponieważ tworzymy wielką rodzinę osób, których trudności w nauce wynikają z dysleksji.

Rodzinne podróże

2009-09-17T12:45:00.000+01:00

Drodzy państwo- bardzo ciekawa inicjatywa!

2009-09-17T11:54:00.002+01:00

Jak się nie chce zaglądać na różne blogi i portale, szukając ciekawych informacji, to macie dziś szczęście- bo informacje przychodzą do Was. Znalezione na Gronie, warto się zainteresować, odpisać i działać:

Stowarzyszenie "Inicjatywa: Ochota"

Witam,
zwracam się do mieszkańców warszawskiej Ochoty i jej okolic, osób, które w jakiś sposób czują się związane z tą dzielnicą, a także wszystkich, którzy po prostu chcieliby zaangażować się w interesujące przedsięwzięcie na rzecz lokalnej społeczności. Jestem przedstawicielką nowo powstałego stowarzyszenia „Inicjatywa: Warszawa”, które właśnie jest w trakcie tworzenia mniejszych, dzielnicowych grup, a jedną z nich ma być właśnie „Inicjatywa: Ochota”. Do głównych celów naszego Stowarzyszenia należą: rozbudzanie aktywności społecznej, upowszechnianie wśród młodych ludzi postaw obywatelskich, a także integracja środowiska mieszkańców dzielnicy. W związku z tym, że „Inicjatywa: Ochota” to projekt, który zamierzamy uruchomić w najbliższym czasie, poszukujemy osób, które zainteresowane byłyby członkostwem i współpracą. Ze swojej strony mogę zapewnić, iż jest to naprawdę ciekawa sprawa, a praca w Stowarzyszeniu jest bardzo inspirująca, daje wiele satysfakcji oraz umożliwia nawiązanie nowych znajomości. Zapraszamy ludzi w każdym wieku, zarówno młodzież, jak i osoby znacznie starsze, także te na zasłużonym odpoczynku :) Wszystkich zainteresowanych proszę o kontakt na priv oraz poprzez adres mailowy: anna_lomza@hotmail.com, z chęcią odpowiem na wszelkie pytania i udzielę bardziej szczegółowych informacji. Już na początku września planujemy pierwsze organizacyjne spotkanie!

Raport: Jak przygoda to tylko w ... Polsce, GO! 3 (32)

2009-09-16T16:35:00.009+01:00

Nieważne, w którym zakątku Polski zaplanujemy i zapragniemy spędzić swój urlop. Zawsze znajdziemy się blisko pięknych terenów, bogatych w zieleń, historię i tradycję. Ruszajmy więc w naszą podróż…

1.Warszawa - to propozycja dla leniuchów, którzy nie lubią opuszczać swojego miasta, a dalekie podróże kojarzą im się tylko z męczarnią. Ale nic straconego i tu można odpocząć, czy pozwiedzać. Do rekreacji najlepszy będzie Las Bielański, całkiem dzika działka, na której można odnaleźć pozostałości sadownictwa, w postaci zdziczałych śliw lubaszek i jabłonek. Ponadto jest on fragmentem Puszczy Mazowieckiej i nie jest tak popularny jak np. Park Kultury „Powsin”, dzięki czemu znajdziemy tu o wiele więcej spokoju. Kiedy już odpoczniemy, warto wrócić do centrum, a dokładnie na trasę WZ i jej zabytkowe ruchome schody, które w tym roku obchodzą 60-lecie otwarcia, a ponieważ zostały oddane do użytku w lipcu 1949, to może w ten wakacyjny czas warto nań spojrzeć…

2. Węgrów

W zakrystii bazyliki mniejszej p.w. Wniebowzięcia NMP w Węgrowie wisi lustro, magiczne…? Na początku jego właścicielem był Jan Twardowski, a to właśnie słynne lustro posłużyło mu do wywołania ducha zmarłej Barbary Radziwiłłówny ukochanej Zygmunta Augusta. W magicznym lustrze ponadto można zobaczyć swoją przyszłość, ale spoglądanie w nie przynosi pecha, więc lepiej je podziwiać, a że zmatowiało to nic nam nie grozi.

3. Mazowiecki Betonowy Las

Pomiędzy Łowiczem a Grodziskiem Mazowieckim, w rejonie Bolimowa i Hipolitowa, znajduje się dziwne cudzo techniki… Amerykanie mają kultową Road 66, Francuzi wspaniały wiadukt Millau, ale takie skupisko dróg „donikąd” i wiaduktów występuje tylko w Polsce. Betonowy Las powstały z niedokończonej autostrady, która miała połączyć Berlin z Moskwą na olimpiadę w 1980 roku nazwano „olimpijką” a do dziś na mapach zaznacza się ją jako drogę w budowie, a słupy pozostawione k. miejscowości Kopiska Duże tworzą cudowny, betonowy zagajnik.

4. Olsztyn k. Częstochowy - Zamek na Gąbkach, bo tak go się nazywa, należy do bardziej okazałych na szlaku Orlich Gniazd. Został wzniesiony w celach obronnych z inicjatywy Kazimierza Wielkiego. Obecnie skała, na której stoi, otoczona jest łąkami, natomiast kiedyś (bardzo dawno temu) było tu ciepłe morze. Olsztyńska skała jest pozostałością wielkiej rafy, którą zbudowało wiele pokoleń zwierząt morskich gł. gąbek.

5. Park Narodowy Gór Stołowych

Wyzwanie dla wszystkich ludzi, którzy odkryli, że w poprzednim życiu mogli być kozicą albo jeszcze innym „wspinaczko-łazem” . Labirynty, szczeliny, tunele, kolumny - to tylko jedne z nielicznych pozostałości geologicznych Matki Natury dla człowieka marzącego o takich krajobrazach i bliskości przyrody. Śpiew ptaków, rozliczne pasma środkowo-sudeckie, lasy świerkowo sosnowe, sowy dorastające 17cm, wiewiórki, różnogatunkowe storczyki itd.….

6. KRAINA MISIA – TATRZAŃSKI PARK NARODOWY

Na kozice możemy tu natknąć się przypadkiem, wystarczy bacznie obserwować i słuchać dźwięków przyrody. Świstak jest mniej „dostępny” i aby go ujrzeć potrzeba nam wiele cierpliwości, dobrego ukrycia i mnóstwa czasu, ale dla miłośników przyrody to i tak znaczy niewiele. Czasami doskwiera tu tłok, ale zawsze jest możliwość umknięcia nad potok w dolnoreglowym piętrze jodeł i buków lub w górnoreglowe pasmo świerków, limb i brzóz karpackich. A jak będziemy mieli trochę nieszczęścia w szczęściu to spotkamy największego drapieżnika Europy – niedźwiadka brunatnego…

Aby odnaleźć się w Pradze, GO! 3 (32)

2009-09-14T17:51:00.003+01:00

Gdy 500 lat p.n.e. plemiona celtyckie zamieszkiwały tereny obecnej Pragi, nikt nie myślał, że za ponad 1000 lat przejdą one w ręce Słowian, którzy wybudują i utworzą stolicę obecnych Czech. W 973 roku zawiązano tu pierwsze biskupstwo podległe metropolii mogunckiej, a prawdziwy rozkwit tego miasta wiązał się z założeniem przez Karola IV, pierwszego w Europie środkowej, uniwersytetu. Gdy nastały czasy dynastii Habsburgów, stolica Królestwa Czeskiego utraciła swoje znaczenie i osłonięta cieniem Wiednia, musiała czekać aż do czasów współczesnych, by na nowo odkryć swoje piękno przed licznymi turystami.

Rok 1918 przyniósł zmiany w ustroju politycznym, a Praga była już nie tylko stolicą Czech ale także Słowacji, w można by rzec nierozerwalnym czechosłowackim przymierzu. Okupowana w czasie wojny przez wojska niemieckie doznała tak minimalnych szkód, że dzisiaj cała pozostaje „oryginalnie-stara” i dostępna dla zwiedzających. W 1993 Czechy i Słowacja wróciły do starego porządku i znów Praga stała się stolicą, ale już tylko i wyłącznie Czech. Miasto usytuowane jest na obszarze górskim, o licznych wzniesieniach, co powoduje dość niespotykany widok, który można przyrównać do malowniczego krajobrazu małych miasteczek podzielonych lasami i wyżynami, a połączonych drogą. Hradčany, to „obita złotem” dzielnica królewska powstała na zachodnim brzegu Vltavy. Znajduje się tu zamek królewski, bazylika św. Jerzego ogrody królewskie i dwa najważniejsze punkty programu: katedra świętego Wita i Złota Uliczka. Kościół katedralny zachwyca pięknem i wielkością, chociaż nasza bazylika Mariacka jest od niego większa (o ok. 2m). Podziwiać tu możemy, przepiękne witraże, a sama budowla jest bardzo cennym przykładem dojrzałego gotyku. Ukończona w XX wieku, a w jej wnętrzu znajdują się relikwie św. Wojciecha no i oczywiście św. Wita. Katedra należy do skarbu państwa, dzięki czemu wejście jest bezpłatne. W Czechach ludność w liczbie ok. 70% jest ateistami, a większość nastawiona jest sceptycznie wobec kościołów czy to katolickich, protestanckich czy prawosławnych. Z Hradčany, uciekamy na Staré Město gdzie znajduje się cudowny i powszechnie znany most – Karlův most. Most ma prawie 516 m długości i ok. 9,50 m szerokości. Jego 17 łęków spoczywa na 15 filarach. Jest to najstarszy zachowany most kamienny świata o tej rozpiętości przęseł. Do 1741 roku był jedynym mostem na Vltavie. Tu znajduje się także Carolinum - uniwersytet Karola i Clementinum – dawne kolegium jezuickie, a obecnie Biblioteka Narodowa. Na murze tego byłego klasztoru, znajduje się rzeźba małej siedzącej dziewczynki, wykonana przez polską artystkę. Biegnąc dalej, musimy koniecznie wpaść na Nové Město i Josefov – dawną dzielnicę żydowską.

Aby być usatysfakcjonowanym z wyprawy do Pragi, należy poświęcić na nią sporo czasu (w biegu za dużo można stracić) warto też zainwestować w dobrego przewodnika, który nie będzie wyrwany z cyklu „starsza pani myląca fakty”, ale będzie rzetelnie przygotowany i przede wszystkim ciekawy z odrobiną czeskiego humoru. Co do pieniędzy, bo to też bardzo ważny element, ceny tak jak w Polsce (prócz McDonalda, który jest droższy i na tanie stołowanie nie mamy co liczyć).

Adrian Dunst

Księgarnia 5!

2009-09-02T13:33:00.002+01:00

W naszej księgarni oferujemy niebanalne książki, promujemy niszowe wydawnictwa dla dzieci, staramy się iść nieco pod prąd wyszukując ciekawe, wartościowe pozycje.

Staramy się kierować dobrymi radami Mam, które dzielą się z nami swoimi opiniami na temat książek dziecięcych.

Jeśli szukacie jakiejś ciekawej, mądrej książki dla swego dziecka, jeśli chcecie życzliwej rady, co zaoferować latorośli do czytania- koniecznie przyjdźcie.

To opis nowej, bardzo przyjaznej dzieciom i mamom, kreatywnej księgarni na Ochocie przy ul. Korotyńskiego. Zajrzyjcie na ich stronę:

http://www.ksiegarnia5.eu/

Warszawa ul. Korotyńskiego 26

PN-PT 11.00 - 19.00
SB 10.00 - 14.00

ksiegarnia5@ksiegarnia5.eu
022 668 66 33, 0 600 993 403.

Nowy rok!

2009-09-01T12:29:00.005+01:00

Witamy po wakacyjnej przerwie i zapraszamy w niedzielę 6. września do Kubu Osiedlowego SURMA na Dzień Otwarty od godz. 11:00 do 15:00. Można nas poznać, dowiedzieć się, co ciekawego będzie się działo w tym roku i zobaczyć,

jak wygląda nasz Klub!

Misją SURMY jest spotkanie z drugim człowiekiem i stworzenie bezpiecznej dla niego przestrzeni, w której odkryje swój potencjał i wyjątkowość i podzieli się nimi z innymi.

Powstańczy flow

2009-08-01T12:45:00.006+01:00

Z okazji dzisiejszej rocznicy, mimo głosów zagorzałych zwolenników i fanatyków tego wydarzenia, ale także nie słuchając przeciwników- warto skorzystać z tego, co dzieje się w mieście. Bo dzieje się dużo i dzieje się ciekawie. Dzienny skrót wielu wydarzeń kulturalnych znjadziecie na "kulturalnej Warszawie"--> http://www.kulturalna.warszawa.pl/ . Jutro natomiast, pozostając w nurcie patriotyczno-powstańczym, znalazłam koncert na Ochocie w Kościele na Dickensa. Może to niezbyt rozrywkowe, ale jak na niedzielny wieczór i dla miłośników takiej muzyki- interesująca i zupełnie darmowa wyprawa w przeszłość.

A.

Koncert pieśni patriotycznych z okazji rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, poprzedzony mszą św. o godz. 19.00 - której oprawę muzyczną również zapewni chór.

W programie koncertu znajdą się następujące utwory:

"Hymn Armii Krajowej" – muz. i sł. "Pochmurny”
"Armio Krajowa" – muz. i sł. Jerzy Myrcha-Karpiński
"Warszawianka" – Karol Kurpiński, sł. Kazimierz de la Vigne
"Warszawskie dzieci" – Andrzej Panufnik
"Hej chłopcy" – muz. i sł. Krystyna Krahelska
"Smutna rzeka" – muz. i sł. Krystyna Krahelska
"Marsz Mokotowa" – Jerzy Markowski
"Pałacyk Michla" – J. Szczepański
"To nie powtórzy się już" – sł. i muz. Feliks Konarski
"Modlitwa harcerska" – muz. i sł. Kowalski
"Modlitwa do Bogarodzicy" – muz. Józef Świder, sł. Krzysztof Kamil Baczyński
"Alarm" – muz. Jerzy Kołaczkowski, sł. Antoni Słonimski
"Pokolenia" – muz. i sł. Zofia Jasnota

Warszawski Chór Polonia im. Ignacego Jana Paderewskiego powstał w 1993 r. Założycielem i pierwszym dyrektorem artystycznym zespołu był Jerzy Myrcha-Karpiński. Od stycznia 2002 roku dyrygentem jest Wiesław Jeleń. Chór działa przy parafii Miłosierdzia Bożego w Warszawie oraz przy Mazowieckim Centrum Kultury i Sztuki w Warszawie.

Warszawski Chór Polonia wyróżnia bogaty repertuar pieśni patriotyczno-historycznych, opiewających dzieje narodu, państwa i oręża polskiego, sławiących bohaterstwo Polaków walczących na wszystkich frontach świata i przypominających piękne i trudne momenty naszej historii. Oprócz utworów powszechnie znanych, chętnie słuchanych i zawsze wywołujących ogromne wzruszenie, Chór Polonia wykonuje unikalne pieśni, powstałe z dala od Ojczyzny, na zsyłkach i w obozach, zapisane i ocalone od zapomnienia przez tych, którzy przeżyli i powrócili do Polski. Chór śpiewa także pieśni sakralne i kolędy.

Wiesław Jeleń od roku 1980 jest animatorem życia muzycznego, kierownikiem i dyrygentem kilku chórów warszawskich. Śpiewu uczył się u prof. Katarzyny Zachwatowicz, dyrygentury u prof. Henryka Wojnarowskiego. Ukończył podyplomowe studia chórmistrzowskie w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Jest współorganizatorem kilku przeglądów chóralnych oraz dyrektorem Ogólnopolskiego Konkursu Chórów Kościelnych Caecilianum. Od listopada 2002 roku pełni funkcję prezesa Zarządu Głównego Związku Chórów Kościelnych CAECILIANUM. W 2004 roku otrzymał z rąk Prymasa Polski kardynała Józefa Glempa srebrny medal za Zasługi dla Kościoła i Narodu.

źródło: www.caecilianum.webd.pl

Numer wakacyjny!

2009-08-01T12:36:00.008+01:00

Wakacje trwają, więc my też odpoczywamy i rzadziej umieszczamy nowe artykuły, ale właśnie ukazał się wakacyjny numer, więc już od wczoraj możecie zapoznać się z jego zawartością na blogu. Do rozniesienia został mi jeszcze jeden przydziałowy karton gazetek, więc obserwujcie uważnie swoje klatki schodowe, czy przypadkiem nie leży tam "GO!" i na Was nie czeka. Zresztą na pewno dam znać, gdzie ostatni rzut gazetkowy został rozparcelowany!

A tymczasem, pozostaje gazetka w wirtualnym świecie.

Udanych wakacji i miłego czytania!

Letnia Ochota GO! 3 (32)

2009-07-31T19:22:00.002+01:00

GO! poleca na wakacje

Czyli, jak wykorzystać i skorzystać ze wszystkiego, co oferuje nam nasza dzielnica, za darmo lub za opłatą, na sportowo, kulturalnie, rozrywkowo, ale co najważniejsze- na Ochocie. Krótki, subiektywny, internetowy poradnik wakacyjny.

Szukając informacji o wydarzeniach na Ochocie, zwracajcie uwagę na plakaty, ulotki, lokalne gazety, w których na pewno znajdują się jakieś ciekawe ogłoszenia. Ważnym medium jest też Internet, dzięki któremu szybko dowiecie się wielu rzeczy, dlatego więc szczególnie polecam bloga młodych mieszkańców Ochoty, którzy bardzo uważnie i sumiennie śledzą wszystkie nowości: www.ochotanawolnyczas.blogspot.com, a także miejski portal kulturalno- informacyjny: www.mmwarszawa.pl – tam właśnie lokalni reporterzy podają zawsze na bieżąco codzienne informacje. Wiele ogłoszeń umieszczanych jest także na nowej, bardzo profesjonalnej stronie Urzędu Ochoty - www.urzadochota.waw.pl. Te stronę szczególnie polecam osobom zaangażowanym w tematy samorządowe i lokalne.
Kulturalnym punktem , obowiązkowym do odwiedzenia w Internecie, jest strona Ośrodka Kultury Ochoty, z której możecie zostać przekierowani do każdej jego filii, a tam dowiecie się, jakie atrakcje są przygotowane na „Lato w mieście”, np., na Radomskiej 13, czy w Domu Kultury Rakowiec. Adres jest prosty: www.oko.com.pl. Korzystając z ładnej pogody- koniecznie zajrzyjcie na: www.narowerze.info, gdzie poznacie najciekawsze ścieżki rowerowe i pomysły na wyprawy.
Aby odpocząć i spotkać się w miłym, klimatycznym miejscu, polecamy kawiarnię Stara Ochota na ul. Glogera 6, a na jej stronie internetowej umieszczone są wszystkie aktualne imprezy, wydarzenia i spotkania wakacyjne: www.stara-ochota.pl.

Redakcja

Bliżej sztuki:film GO! 3 (32)

2009-07-31T19:06:00.003+01:00

Kiedyś na pewno zastanawialiście się, co by tu zrobić w wolnym czasie lub jak sobie zorganizować wakacje w mieście. Najprawdopodobniej kończyło to się wylegiwaniem się w łóżku albo siedzeniem godzinami przed komputerem... Dla tych bardziej ambitnych mam jeden z wielu pomysłów na wypełnienie luki czasowej. A może by nakręcić amatorski film? Od takiego pytania zaczął właśnie Mateusz Michalski uczeń XXI L.O. im. Hugona Kołłątaja w Warszawie. Napisał scenariusz, zebrał grono znajomych, którzy pomagają mu przy realizacji filmu i tak się zaczęło:

Jak zrodził się pomysł na film?
Mateusz Michalski: Od dłuższego czasu miałem zamiar nakręcić film, pokazać jakąś interesującą historię poprzez ekran. Film mnie pasjonuje zarówno od strony teoretycznej, jak i praktycznej. Miałem to szczęście, że byłem na kilku planach filmowych i mogłem od ,,kuchni” przyjrzeć się kolejnym etapom powstawania produkcji filmowej. Teraz chciałbym dać coś od siebie, coś po sobie pozostawić.

Jaka jest tematyka filmu i dlaczego właśnie taka?
M.M: Film pokazuje rozterki nastoletniej dziewczyny, która zachodzi w ciążę. Zastanawia się, czy usunąć dziecko i na tym opiera się cała fabuła. A dlaczego akurat wybrałem taki temat? Przede wszystkim chciałem ten problem pokazać z perspektywy współczesnych nastolatków, pokazać, że nawet w tak trudnej sytuacji jest nadzieja na to, że wszystko się ułoży. Moim celem było też pokazanie, że jeśli otaczamy się przyjaciółmi, osobami bliskimi, to zawsze powinniśmy im opowiadać o tym, co nas spotkało, co nas boli, co przeżywamy. Nie wolno pozostawić problemu samemu sobie. A wiadomo, że z każdej sytuacji jest jakieś wyjście. Co prawda Kasia, czyli główna bohaterka ma różnych znajomych, jedni mówią jej by dokonała aborcji, inni żeby tego nie robiła i w rezultacie pozostaje sama z problemem, lecz na pewno te rozmowy pomogły jej w podjęciu, mam nadzieję, korzystnej decyzji.

Co jest najbardziej stresujące w procesie realizacji filmu?
M.M: Muszę przyznać, że pierwsze zdjęcia mamy za sobą, (chciałbym powiedzieć, że osoba, która udziela ze mną wywiad, też ma swój wkład w realizację filmu) i jestem bardzo zadowolony, ale oczywiście nie obyło się bez wypadków oraz małych nieporozumień. Najtrudniejsze i najbardziej stresujące jest zebranie wszystkich ludzi w jednym miejscu o danej godzinie. Dalej to już idzie, sami się o tym przekonaliśmy ;)
Najgorszą sytuacją był moment, kiedy przy przewijaniu jednej z kaset po prostu nam ją wciągnęło i trzeba było powtarzać 3 sceny. Mam jednak nadzieję, że wyjdzie to nam na dobre. W trakcie pracy nad filmem zdarzają się różne dramatyczne sytuacje, ale w efekcie każdy po jakimś czasie się z tego śmieje. Jest to fantastyczna przygoda.

A teraz takie krótkie podsumowanie.
M.M: To może zwrócę się do osób, dla których film też jest czymś wyjątkowym i chcieliby zrealizować swój własny obraz. To naprawdę nie jest nic trudnego, oczywiście wymaga pewnego przygotowania, także tego teoretycznego, ale jeśli macie tylko ochotę wystarczy wziąć kamerę, mieć pomysł, zebrać ludzi i można ruszać. Praca przy filmie uczy wielu rzeczy, m.in.: pokory, zaufania sobie nawzajem oraz pracy w zespole. Jeśli myślicie, żeby w przyszłości związać się z branżą filmową niezbędną rzeczą jest realizacja własnych projektów, które mogą być raz lepsze, raz gorsze, ale zawsze są częścią Was.
Film Mateusza Michalskiego nosi tytuł „Plac zabaw”, angażuje kilkunastu aktorów i będzie wyświetlany podczas Festiwalu Filmowego w XXVIII L.O. im. Jana Kochanowskiego w marcu 2010 r.
Jako członek zespołu realizującego film mogę tylko dodać, że ważne jest porozumienie między aktorami a reżyserem, ponieważ bez dobrej współpracy nie będzie dobrego filmu.
Katarzyna Nicewicz

PRACA DLA RECEPCJONISTKI

2009-06-24T14:03:00.001+01:00

Agencja reklamowa RED 8, mieszcząca się na ul. Włodarzewskiej, poszukuje recepcjonistki na pół etatu:

Opis stanowiska:

zarządzanie pocztą oraz kurierami
kontrola nad informacjami i dokumentami
obsługa gości i organizacja spotkań
aranżowanie podróży służbowych
obsługa centrali telefonicznej
Wymagania:
dobra znajomość języka angielskiego
znajomość obsługi komputera (MS Office, Excel)
zaangażowanie i sumienność
umiejętność pracy pod presją czasu
samodzielność i doskonała organizacja pracy
wysoka kultura osobista, miła aparycja

Oferujemy:
umowę o pracę
przyjazną atmosferę w pracy

Wyślij CV ze zdjęciem, w terminie do 06.07.2008, na adres magda.chilicka@red8.pl

Prosimy o załączenie do aplikacji następującej klauzuli: "Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w mojej ofercie pracy, przez firmę Red 8 Communications Group Sp. z o.o., dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z ustawą z dn. 29.08.1997 o Ochronie Danych Osobowych Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z póź. zm.)".

Od naszych czytelników GO! 2 (31)

2009-06-17T11:06:00.003+01:00

Refleksje napadniętego człowieka

Wracałam w pogodny wieczór około godziny 20-ej wczesną jesienią, znaną mi i uczęszczaną uliczką. W oddali zieleniły się ogrody działkowe. Było cicho i spokojnie. Nagle zastąpiło mi drogę trzech młodych blondynów.
Napad? Chodziłam tędy od czasu, gdy tu mieszkam, czyli 46 lat. Było bezpiecznie. Bardziej niż na którymś z obecnych, strzeżonych osiedli. To przeszłość. A teraz…jeden z napastników usiłował wyrwać mi torbę, a kiedy nie puszczałam mówiąc, że tam nic wartościowego nie ma, drugi zasłonił mi usta i nos. Oddalili się cicho z torbą. Mieli telefon komórkowy i z kimś się porozumiewali. Może z szefem szajki?

Gdy spostrzegli, że rzeczywiście w torbie nie ma ani pieniędzy ani niczego cennego, dopadli mnie powtórnie niedaleko bloków mieszkalnych. Posadzili na trawie z zamiarem obszukania mojego ubrania. To zdumiewające, ale wyczułam, że moje spokojne i niezależne od sytuacji zachowanie najwyraźniej odebrało im motyw do stosowania przemocy i kontynuowania rabunku! A kiedy na horyzoncie pojawiła się jakaś niepozorna ludzka postać, jeden z napastników bez złości w głosie, a nawet ze skrywaną ulgą rzucił ostrzegawczo: „ktoś idzie”. I trójka rosłych, krzepkich brutalnych młodzieńców – po prostu wzięła nogi za pas. Spłoszył ich przechodzień o skromnej posturze.
Nie bałam się tych chłopaków. Ani w czasie napadu, ani potem. Nie zionęłam nienawiścią do nich, nie złorzeczyłam, nie szukałam odwetu. Zastawiłam na nich pułapkę, (ale nie taką, w jaką wpadł kieszonkowiec z rysunku), a pułapkę spokoju, współczucia i myśli w intelekcie i sercu - dlaczego parają się takim zajęciem, zamiast się uczyć w szkole zawodu, pracować lub służyć społeczeństwu na przykład w wojsku czy policji? Bo aby napaść na kogoś, potrzebna jest swoista odwaga, spryt i psychologiczny zmysł. Czyż to nie cechy, które radzi byśmy byli widzieć u współobywateli
stojących na straży prawa i broniących nas przed bliźnimi parającymi się występkiem?
W trakcie napadu pojawiła się także inna refleksja - co, ja w swoim długim życiu uczyniłam dla powstrzymania plagi napadów? Pracuję cały czas społecznie, ale widocznie nieskutecznie lub połowicznie (stosując złe metody), skoro świat staje się coraz bardziej zdegradowany? Przestępców powinno się sprawiedliwie karać. Izolowanie ich w domach poprawczych i więzieniach nie przynosi jednak spodziewanego skutku, jeśli po powrocie z odosobnienia, człowiek nie ma kogoś bliskiego, kto jest w stanie zagwarantować pracę, miłość, szacunek. W jakim kierunku zmierzać będzie świat, jeśli nadal będziemy się wzajemnie krzywdzili?
Przypomniał mi się wtedy wiersz Ewy Sabelanki:

„Stoję w kolejce do życia, cierpliwie czekam.
Przede mną las wyciągniętych dłoni…
Zmęczona, na wpół uduszona, staję przed ladą i słyszę:
Życie się już skończyło, miłości nie dowieźli…”

Nie czuję do nikogo nienawiści. Postanowiłam zostać mediatorką, a nie osobą szukającą zemsty! Dowiedziałam się z wielką radością od mojej przyjaciółki, dr Janiny Waluk, która wprowadziła w Polsce mediację (odeszła z tego świata w ubiegłym roku), że w wyniku porozumienia stron, wiele spraw znalazło pozytywny finał, zostało załatwionych polubownie, ugodowo. Zanotowano bardzo znaczące efekty działań pojednawczych między stronami. I tak, pewien profesor napadnięty przez chłopca wziął go ma wychowanie i w taki oto sposób stworzył mu warunki godnego życia.
W pobliżu mamy domy poprawcze. Zastanawiam się, w jaki sposób można by przesłać wiązkę ciepłych uczuć i duchowego wsparcia dla osadzonych tam, aby uwierzyli w szczere intencje ludzi dobrej woli? Jestem pewna, że gdy potrafimy zmienić samych siebie na lepsze, świat stanie się piękny i dobroczynny. Zwycięstwo dobra jest wpisane w życia człowieka. Ale aby stało się wszechobecne potrzeba naszej dobrej woli, choćby niewielkiej garstki ludzi pełnych miłości i chęci poznawania prawdziwej wartości, każdego zbłąkanego człowieka. Dobro i miłość mają wielką moc przekształcania.

Irena Liwanowska

Od naszych czytelników GO! 2 (31)

2009-06-17T11:01:00.002+01:00

I Ty masz szansę zostać wynalazcą!

W 1899 r. w czasopiśmie „Kraj” Eliza Orzeszkowa pisała: „Zdolność twórcza to sama korona myśli, sam szczyt wieży, samo serce narodu.”

W każdej społeczności o rozwoju i postępie technicznym decyduje nauka i nowatorzy, którzy wprowadzają usprawnienia, doskonalą metody i organizację pracy, wnoszą nowe idee i wynalazki. Psychologowie twierdzą, że pomysłowość i twórcze myślenie nie jest darem wrodzonym. Podlega treningowi i nie jest przywilejem tylko geniuszy.

Znamiennym przykładem jest wydarzenie, jakie miało miejsce w Ameryce w 1973 r. Jedna z instytucji uczestniczących w programie budowy statku kosmicznego „Skylab” zwróciła się do uczniów, aby zgłaszali pomysły zadań badawczych dla załogi. Uczniowie szeregu szkół zgłosili 3400 propozycji. Spośród nich 25 miało tak ważne znaczenie naukowe, że polecono je zrealizować. Przy rozwiązaniu osłony termicznej „Skylaba” najlepszy okazał się pomysł majsterkowicza hobbysty. W czasie różnego rodzaju konkursów organizatorzy są zdumieni pomysłowością osób bez wykształcenia technicznego. Potrzeba jest matką wynalazku. Thomas Newcomen ze szklarzem Johnem Cawleem zgłosili maszynę parową. Nowszy model maszyny parowej zgłosił James Nasmyth, pomocnik w wartacie mechanicznym. Torpedę zdalnie sterowaną wynalazła, kto by pomyślał, tancerka. A skrzypek wirtuoz wynalazł materiały z zakresu fotografii. Powyższe przykłady świadczą o nieograniczonej pomysłowości każdej osobowości. Rozwiązań nowatorskich oczekuje każda dziedzina życia. Bariery związane z wiekiem, czy poziomem wykształcenia po prostu nie istnieją, z czego nie zawsze zdajemy sobie sprawę.

Na jakie działania należałoby zwrócić uwagę w pierwszej kolejności?
1. działania w zakresie estetyki najbliższego otoczenia, jak elewacje bloków, wygląd klatek schodowych, wind i innych obiektów użyteczności publicznej.
2. tworzenie kółek twórczego działania w szkołach, klubach.
3. dyskusje w rodzinie, szkole, ukierunkowywanie na pozytywne i innowacyjne działania.
4. działania z zakresu ochrony środowiska naturalnego.
Proponuję zgłaszanie propozycji na temat twórczego działania do redakcji „GO!”.

Ignacy Leja

Z tańcem za pan brat GO! 2 (31)

2009-06-17T10:56:00.002+01:00

Kto teraz o nim nie mówi ? Wszędzie słyszymy o tej popularnej formie wyrażania siebie, albo jak kto woli o formie relaksu. Na rynku pojawia się coraz to więcej nowych szkół tańca, każdy może doskonalić swoje umiejętności na przeróżnych warsztatach. W tym numerze przybliżamy Wam kilka technik. Miłej lektury.

Funky – styl taneczny związany z muzyką hip – hop i pop. Funky w szerszym znaczeniu określa optymistyczne i "luźne" podejście. W tym tańcu należy odrzucić wszelkie schematy, a postawić na improwizację i indywidualność danych figur tanecznych. Styl ten cechuje zwrotność, szybkość, gwałtowna zmiana kierunków i silnie izolowana praca ciała. Taniec świetnie ćwiczy koordynację ruchową, pozwala na spontaniczną ekspresję i radość tańczenia. Ciało jest miękkie, kombinacje taneczne bazują na naturalnych możliwościach ruchowych i dostosowują się do rytmu dobrego tancerza Dobrego tancerza funky charakteryzuje wrażenie nieskrywanej radości i satysfakcji.

Disco – taniec dyskotekowy, modny w latach 70. Taniec charakteryzuje się szybkim tempem oraz wymachami nóg, szpagatami i figurami akrobatycznymi. Taniec disco jest jedną z tych technik, które nie wymagają wielkiego kunsztu tanecznego. Wyróżnia je dość prosta, powtarzalna i geometryczna choreografia. W grupowym wykonaniu stają się atrakcyjne dla obserwatora, a uczestnikom tańca pozwalają na poczucie integracji z grupą. Powtarzalne mechanicznie kroki i zmiany ustawień pozwalają na wspólny taneczny trans. Z czasem formy dyskotekowego tańca skomplikowały się i nabrały wielu cech baletowo-akrobatycznych, koniecznych dla sztuki estradowej.

Aleksandra Strzałkowska

Organizacje pozarządowe GO! 2(31)

2009-06-17T10:47:00.004+01:00

Fundacja Aktywnej Rehabilitacji

Na czym polega fenomen Fundacji Aktywnej Rehabilitacji? Idea aktywnej rehabilitacji została przeniesiona na grunt polski ze Szwecji. Jej odbiorcami byli ludzie z uszkodzonym rdzeniem kręgowym, którzy po różnego rodzaju wypadkach, musieli zacząć życie na wózkach. Stworzono dla nich program zajęć, będący uzupełnieniem rehabilitacji biernej, czyli ćwiczeń z terapeutami w ośrodkach rehabilitacyjnych.
W Polsce pierwszy obóz aktywnej rehabilitacji odbył się w 1988 roku. Obecnie program działań Fundacji obejmuje zarówno obozy, jak i zajęcia stacjonarne skierowane do osób poruszających się na wózkach inwalidzkich: z uszkodzonym rdzeniem kręgowym bądź po przepuklinie oponowo-rdzeniowej. Na obozie uczestnicy uczą się wykonywać wszystkie czynności samoobsługowe (takie, jak ubieranie, mycie, załatwianie potrzeb fizjologicznych, przesiadanie z wózka na łóżko) samodzielnie. Oprócz tego mają treningi obejmujące technikę jazdy na wózku (czyli naukę pokonywania barier architektonicznych typu próg, krawężnik, schody), ćwiczenia ogólnokondycyjne, pływanie, tenis stołowy, łucznictwo. Wszystkie zajęcia mają wpłynąć na poprawę kondycji, zwiększenie masy mięśniowej i ogólnej sprawności uczestników, a jednocześnie zachęcają do angażowania się w różne dyscypliny sportowe. Dodatkowo prowadzone są wykłady dotyczące różnych aspektów zdrowia i uprawnień osób niepełnosprawnych. Zdobyte umiejętności uczestnicy obozów mogą doskonalić na zajęciach stacjonarnych w zależności od miejsca zamieszkania w różnych regionach Polski— Fundacja ma swoje oddziały w całej Polsce.
Zakres działań Fundacji obejmuje również kursy komputerowe, kursy prawa jazdy i punkty aktywizacji zawodowej dla osób z uszkodzonym rdzeniem kręgowym. Instruktorzy Aktywnej Rehabilitacji prowadzą szkolenia dla osób pracujących na co dzień z osobami niepełnosprawnymi, przekazując im wiedzę m. in. na temat budowy, użytkowania i indywidualnego dopasowania wózka inwalidzkiego, profilaktyki przeciwodleżynowej, bezpiecznej techniki przenoszenia i asekuracji.
To, co stanowi specyfikę Fundacji, to to, że wszystkie treningi prowadzi kadra osób na wózkach, to oni są wzorcami osobowymi, przekazują wiedzę na podstawie własnych doświadczeń i dzięki temu są wiarygodni w tym, co mówią. A to niesamowicie istotne zarówno dla ludzi dorosłych, którzy trafiają na wózek po wypadku, jak i dla dzieci niepełnosprawnych od urodzenia.

Więcej informacji:
Fundacja Aktywnej Rehabilitacji
ul. Inspektowa 1, 02-711 Warszawa,
tel./fax: (022) 651 88 02/03,
info@far.org.pl,
www.far.org.pl

Małgorzata Tomaszewska
Instruktor Aktywnej Rehabilitacji

Organizacje pozarządowe GO! 2(31)

2009-06-17T10:45:00.000+01:00

Stowarzyszenie Pomocy Młodzieży Dyslektycznej

Problem Dysleksji (jeżeli w ogóle można nazywać go problemem, a nie np. trudnością) występuje w każdej placówce oświaty. Osoby obdarzone tą szczególną przywarą, często narażone są w swoim życiu, na częstsze niż zwykle, odrzucenie, niezrozumienie lub pogardę. Dysleksja jest ponadto na tyle obszerny tematem, że nie wystarczy zastosować jednej dobrze opracowanej metody, aby jej się skutecznie przeciwstawiać, lecz trzeba wobec każdego zastosować odrębny sposób działania i nakreślić indywidualne metody pracy.
To bardzo trudne zadanie podejmuje Stowarzyszenie Pomocy Młodzieży Dyslektycznej, zlokalizowane na Ochocie przy ulicy Urbanistów 3 (w budynku Zespołu Szkół nr 26, sala 123). Wyciąga ono pomocną dłoń do wszystkich, którzy borykają się z jakimikolwiek problemami związanymi z dysleksją i każdą jej odmianą w postaci np. dyskalkulii bądź dysgrafii. Mimo iż w nazwie stowarzyszenia występuje słowo „młodzież” to program, na jakim bazuje ta instytucja, jest również skierowany do osób dorosłych i dzieci. Po latach pracy i w oparciu o zdobyte doświadczenie, Stowarzyszenie Pomocy Młodzieży Dyslektycznej może pochwalić się szczególnymi i niespotykanymi metodami pracy. Najpopularniejsze i zarazem można by rzec najprostsze są ćwiczenia ortograficzne. Jednak jeżeli Państwo poczuli teraz jakikolwiek niesmak, a w myślach zaplątało się niemiłe skojarzenie ze szkoły związane z dyktandami i wielkimi sprawdzianami ortograficznymi, to niestety się Państwo pomylili! Pierwsza i zarazem ostatnia zasada jest taka: osoby uczęszczające na zajęcia są KREATORAMI, a nie wykonawcami poleceń! To od Was moi mili zależy w jakim stopniu zaangażujecie się i jak zechcecie pracować. Ćwiczenia ortograficzne są prowadzone metodami alternatywnymi – m.in. gry dydaktyczne (opracowane przez samych uczestników) realizowane w formie zabawy a nie nauki, praca w grupie bądź zajęcia indywidualne. Stowarzyszenie prowadzi także ćwiczenia w zakresie logopedii – artykulacja, jąkanie, mowa szybka i niedbała. Opiera się to na tej samej zasadzie pracy indywidualnej lub w grupach, ale również z uwzględnieniem korelacji pomiędzy językiem mówionym a pisanym. Dla osób z zainteresowaniami literackimi organizowane są zajęcia stylistyczno – gramatyczne. Przybrały one formę warsztatów, podczas których dana osoba rozwija swoje umiejętności gramatyczno – stylistyczne. Istnieje również możliwość indywidualnej pracy. Dyskalkulia jest to także problem nieobcy Stowarzyszeniu, a wynikający z dysleksji. W tym zakresie też można liczyć na fachowe wsparcie, od osób kompetentnych w dziedzinie matematyki i fizyki. Praca polega na rozwijaniu poprawności myślenia i wyobraźni.
Dusze artystyczne zainteresuje program zajęć wokalno-muzycznych, plastycznych i tanecznych. Koordynacja ruchowa, malunek, śpiew, rytmika, ćwiczenia oddechu, kaligrafia, grafika warsztatowa… mimo że w pierwszym momencie nie kojarzą nam się z dysleksją, są bardzo pomocne w walce z nią i pokonywaniu swoich trudności.
Dysleksja może być męcząca, może być powodem niezrozumienia, stresu a nawet chorób psychicznych. Szkolnictwo polskie nie zapewnia godziwej opieki osobom borykającym się z dysleksją. Do tej pory bardzo często nie rozumie się i nie chce rozumieć tego problemu. Dlatego m.in. powstało to Stowarzyszenie, aby zrzeszać ludzi którzy chcą, mimo swoich trudności, osiągnąć szczyty sukcesu i być zrozumianymi przez społeczeństwo. STPMD jest otwarte dla wszystkich, raz bądź dwa razy w roku organizuje dla członków wyjazdy do Kamieńczyka (k. Warszawy), gdzie mają miejsce zajęcia ku lepszemu poznaniu problemu dysleksji, określeniu jego przyczyn, oswojeniu z tym pojęciem, a przede wszystkim spotkaniu z innymi osobami mającymi ten sam, ale jakże inny dla każdego problem.

A pisze to Wam Ja – Dyslektyk, który w tym uczestniczył i uczestniczy. Jednocześnie Was bardzo serdecznie zapraszam, bo oprócz można by rzec terapii, panuje tu miła i rodzinna atmosfera…

Więcej informacji
www.dysleksja.sohonet.pl lub osobiście w każdy piątek od 16.00 – 17.00 w siedzibie stowarzyszenia ul. Urbanistów 3 sala 123.

Adrian Dunst

Hyde Park GO! 2 (31)

2009-06-17T10:40:00.004+01:00

Bardzo częste pytanie, które jest zadawane w Polsce to: „Jaka jest dzisiejsza młodzież?” Jest bierna czy idzie do przodu? Na temat ten zaczęłam rozmyślać, gdy znalazłam artykuł w Gazecie Wyborczej, w którym jest napisane tak:

„(...)młodzi, którzy pragną coś zmieniać, angażując się publicznie, to elita elit. Jak dobitnie pokazuje Anna Zawadzka w artykule "Etos zszedł do podziemia", olbrzymia część polskich studentów, nawet na elitarnych humanistycznych uczelniach, skrywa swoje poglądy, ich ideały zaś obejmują życie prywatne, a nie jakkolwiek rozumiane dobro publiczne. "Dyskursy o aborcji, męskości, terroryzmie, wojnie, rodzinie były dla nich jak odgrzewane kotlety: zimne i bez smaku" - pisze Zawadzka. Skąd ta nieufność czy niechęć do zaangażowania? Zawadzka tłumaczy to m.in. fałszywą postawą kadry dydaktycznej. Ale można znaleźć inne powody. W Polsce coraz częściej mocniejsze zaangażowanie, choćby w dyskusji, kojarzy się z oszołomstwem. Bronisz zawzięcie swych racji - jesteś nietolerancyjny. Nietolerancja obejmuje już nie tylko wykluczanie innych, lecz także denerwowanie swoich, przymuszanie ich do udziału w debacie(...)”

Własne zdanie, wiara w siebie, zaangażowanie, otwartość na świat, chęć poznawania go - te wartości niszczy szkoła, rodzina i dzisiejsze czasy. Krzywdzi się ludzi, którzy maja własne poglądy, wypracowaną hierarchię wartości, bo poprzez system szkolny niszczy się to, co najlepsze u młodych, zdolnych ludzi i każe się im nie wyróżniać z tłumu. Ale dlaczego? Do końca chyba nie wiadomo, czy to wszystko jest specjalnie ukierunkowane przez rząd, bo przecież „ciemnotą” lepiej się rządzi, czy też wynika to z niewiedzy polityków na temat polskiego szkolnictwa i jego roli w kształtowaniu nowych pokoleń?
W artykule z Gazety Wyborczej zaskoczyło mnie zdanie: „(...)młodzi, którzy pragną coś zmieniać, angażując się publicznie, to elita elit”. Cóż... jest to chyba prawda, ponieważ zakłada się coraz mniej stowarzyszeń, fundacji (wynika to z badań), ale z drugiej strony coraz więcej ludzi deklaruje się, że chciałoby pomagać lub już pomaga. Zauważam to nawet po moich znajomych, którzy dopytują mnie o różne wolontariaty. Coraz częściej młodzi wolontariusze zgłaszają się, ale zaraz rezygnują. Widać, zostają Ci, którym najbardziej zależy.
A jeśli chodzi o odważne wygłaszanie swoich poglądów, to z tym Polacy nie mają problemu. Patrząc na ilość manifestacji, chociażby w Warszawie, trudno się zgodzić ze stwierdzeniem, że nie mamy własnego zdania na dany temat.
Krytykuje się młodzież za wygląd, poglądy, zachowanie, a później nauczyciele, psycholodzy i rodzice rozkładają ręce oraz narzekają na znieczulicę pośród młodych. Może podam przykład: Człowiek wyraża swoje poglądy na lekcji polskiego, po czym dostaje ocenę niedostateczną za to, że ma inne zdanie na dany temat niż nauczyciel. Następnie przychodzi do domu, mówi rodzicom o złej ocenie i słyszy krzyki: „Dlaczego się nie uczysz? Kolejna jedynka? Nie zdasz na studia, będziesz pracować na zmywaku!”
Odpowiadając sobie na pytanie, jaka jest dzisiejsza młodzież, nie potrafiłam dać jednoznacznej odpowiedzi. Być może wynika to z tego, że każda ze stron ma rację. Ale jakby przyjąć hipotezę, że młodzież jest niewychowana i bierna, to skazalibyśmy swoich rodziców, dziadków na złą opinię, bo przecież ktoś tę młodzież wychował. Myślę jednak, że nie warto obwiniać którejś ze stron, ponieważ to do niczego nie doprowadzi.
Należy chyba zastanowić się, co zrobić, aby młodsze pokolenia nie były coraz gorsze i myślę, że każdy powinien zacząć od siebie.

Katarzyna Nicewicz

Ochota niebanalna... GO! 2 (31)

2009-06-17T10:31:00.003+01:00

Z Michałem poznaliśmy się przez Internet. Szukałam na bloga gazetki (www.gazetkaosiedlowa.eblog.pl - to tak dla przypomnienia) jakichś ciekawych ogłoszeń i znalazłam informacje o grupie odtwórstwa historycznego Legio I Adiutrix, która poszukuje nowych członków. Od razu napisałam z pytaniem, czy mogę owe ogłoszenie zamieścić i w ten sposób doszło do wywiadu. Przez ilość obowiązków i permanentny brak czasu, został on przeprowadzony także przez Internet. Na moje pytania Michał Teodorowicz, który był sprawcą wirtualnego ogłoszenia, odpowiedział wyczerpująco.

LEGIO I ADIUTRIX

Czy mógłbyś mi opisać Waszą grupę - jak i kiedy to się stało, że powstała, kto do niej należy?

Grupa istnieje już od przeszło ośmiu lat, jednak nazwa Grupa Historyczna "Milites Optimi" funkcjonuje dopiero czwarty rok. Na początku zebraliśmy się jako znajomi, których łączyła wspólna pasja. Najpierw było to mało profesjonalne bawienie się historią i rekonstrukcją. W 2001 roku rozpocząłem studia w Instytucie Archeologii UW, co przyśpieszyło rozwój grupy tak liczebny jak i jakościowy. Znalazło się wielu chętnych wśród studentów, którzy postanowili się przyłączyć. Oczywiście ludzie przychodzili i odchodzili, ale właśnie studenci archeologii okazali się najtrwalszym nabytkiem i stanowią obecnie około połowy stanu osobowego grupy.
Do 2005 roku nazwa grupy brzmiała "Pugnatores Aeterni", jednak jej pomysłodawczyni postanowiła zrezygnować z członkowstwa, więc postanowiliśmy iż nazwę można też by zmienić. Wtedy wpadliśmy na nazwę "Milites Optimi" (Najlepsi Wojownicy), co jest nazwą uniwersalną dla grupy, która skupia w swych szeregach odtwórców różnych epok. Nie jest przypisana do jednego okresu historycznego. A właśnie od trzech lat utrwalił się u nas podział na trzy sekcje epokowe, z których każda także posiada swoją nazwę: starożytną Legio I Adiutrix, wczesnośredniowieczną Symmachoi i XIII-wieczną Milites Dei. Podział ten wynikał ze wzrostu liczebności grupy do przeszło 30 osób o różnych zainteresowaniach, co pozwoliło na stworzenie sekcji epokowych liczebnie dorównujących innym samodzielnym grupom w Warszawie.
Obecnie większość członków grupy to mężczyźni, co wynika z zainteresowań większości, skupiających się wokół walki. Jednak są wśród nas dziewczęta, które w liczbie 4 ubarwiają nasze zajęcia. Wiek dla osób chętnych nie gra roli, dlatego rozpiętość u nas waha się od 16 do 54 lat.

Na Waszej stronie internetowej jest zamieszczona informacja o treningach. Na czym polegają Wasze spotkania? Czy realizujecie wspólne projekty, planujecie bitwy, pokazy?

Nasze spotkania odbywają się regularnie co tydzień, obecnie w soboty w godzinach 10-14 w budynku A po dawnym Instytucie Archeologii UW przy Żwirki i Wigury 97/99. Polegają one w znacznej mierze na treningu fizycznym i treningu walki - prowadzone oddzielnie w ramach każdej sekcji. Trening bojowy obejmuje najpierw szkolenie „na sucho” czyli bez przeciwnika, potem na broń drewnianą. Dopiero po okresie próbnym i skompletowaniu własnego sprzętu ochronnego członek grupy może rozpocząć pełne szkolenie bojowe na broń metalową. Po latach doświadczeń odeszliśmy od szkolenia ludzi przy użyciu wspólnego sprzętu, gdyż nikt wtedy nie czuje obowiązku skompletowania własnego sprzętu. Co tydzień odbywają się także warsztaty, w których biorą udział osoby walczące po treningu, jak i reszta niebojowa. Podczas ich trwania można nauczyć się wykonywania wszystkich niemal elementów stroju i wyposażenia. To bardzo obniża koszt skompletowania całości.
Każdego roku realizujemy wiele projektów, organizujemy imprezy historyczne i często na takie jeździmy, by wymieniać nasze doświadczenia z innymi pasjonatami i po prostu dobrze się bawić. Najbliższy wyjazd planowany jest do Rzymu na obchody 2762 rocznicy jego założenia.

Macie bardzo oryginalne hobby, ale jak odbierają je Wasi rówieśnicy, rodzice? Czy nie ma żadnej granicy wiekowej na takie „zabawy”?

Otoczenie odbiera nasze hobby obojętnie, wszystko się już dzisiaj opatrzyło i każdy już "przebierańców" widział. Na studiach, szczególnie archeologicznych, znaczny procent osób bawi się w to samo, co my. Rzadko zdarzają się przypadki negatywnych i agresywnych reakcji na nasz widok. Wiek nie ma znaczenia. W naszych szeregach są uczniowie liceum, studenci, wykładowcy archeologii i inni.

Załóżmy, że chciałabym do Was dołączyć. Czy są jakieś kryteria, jakie musi spełnić potencjalny członek grupy historycznej?

Dołączyć może do nas każdy pasjonat mający co najmniej 12 lat (osoby do 18 roku życia co roku muszą przedstawić pisemną zgodę rodziców), który chciałby się realizować w tym hobby. Jednak mamy wymagania, które trzeba spełnić. Po pierwsze dyscyplina w uczęszczaniu na spotkania i na samych spotkaniach, chęć rozwoju, czyli kompletowania kolejnych elementów wyposażenia (w trzy miesiące trzeba skompletować podstawowy strój), regularne płacenie składek członkowskich, które pozwalają na zakup sprzętów grupowych jak namioty, idp. Szczegóły dostępne są na naszej stronie www.adiutrix.cba.pl/legio

Agnieszka Matan

Ochota niebanalna... GO! 2 (31)

2009-06-17T10:14:00.004+01:00

Jak nie drzwiami, to oknem, czyli historia pewnego turysty

Najbardziej lubię te przypadkowe spotkania. Kiedy niespodziewanie, zupełnie zwyczajnie, między wierszami, w krótkiej rozmowie, okazuje się, że masz przyjemność obcować z kimś niezwykłym i ciekawym. To dobrze, że istnieją osoby, które lubią „kolorować rzeczywistość”, nie zgadzają się na szarość i wszechogarniający marazm. Walczą z nudą i spełniają swoje marzenia, rozwijają zainteresowania, ale co najważniejsze –inspirują. Powiedziałabym nawet, że to wręcz wyśmienicie! Może wykrywa ich mój wewnętrzny radar, może czasem to oni znajdują mnie. Ale już po jednym spotkaniu powstają bardzo ciekawe znajomości lub nowe inicjatywy. W tym numerze chciałabym Wam przedstawić dwie osoby związane z Ochotą, które nie znają nudy i przy swoich codziennych obowiązkach, odnajdują czas na działalność nietypową, a parafrazując język poprzedniego systemu, nazwijmy ją nawet wywrotową!

„Ciuchy do ubrudzenia, buty, latarka”. Taką dostałam instrukcję przed zaplanowanym spacerem. Zaraz, zaraz, ale gdzie ja mam latarkę? Robocze ubranie? Nie mam takiego zestawu zimowego do ubrudzenia! Tym razem nie mogłam jednak narzekać, bo nie wybierałam się na romantyczny spacer do Łazienek, tylko na próbkę wypraw, organizowanych przez WTE, czyli Warszawską Turystykę Ekstremalną.
No nie, wspinaczka po drabince i pomalowane na czerwono paznokcie- śmiał się ze mnie Tomek, który to właśnie zabrał mnie na niecodzienny spacer. Kosmetyczna pozostałość poprzedniego wieczoru zdradzała od razu, że nie należę do grupy miejskich komandosów, ale gdyby tylko ten drobny szczegół ujawniał, że jestem w owej dziedzinie nowicjuszką… Niestety, był jeszcze lęk wysokości, ciągłe poczucie, że spacerujemy po terenach, po których chodzić nie wolno i strach, że w krzakach natkniemy się na śpiących i głodnych panów. Skąd we mnie ten strach? Jeżeli od zawsze nie wchodziłam do miejsc z napisem „wstęp wzbroniony”, a słysząc, że czegoś nie wolno, nie zastanawiałam się, kto taki zakaz wydał i jaki ma on sens, stałam się dzieckiem Starego Miasta, Wilanowa i waty cukrowej z Parku Saskiego.
Tomek też był pewnie nie raz w tych wszystkich miejscach, ale to za mało. Zanim jednak usłyszałam, zobaczyłam na zdjęciach, jak wygląda naprawdę Warszawa z perspektywy dachów, mostów, zakamuflowanych przejść i drzwi, których nikt od dawna nie otwierał, i ile kryje w sobie opuszczonych i ciekawych miejsc, piliśmy spokojnie herbatę na spotkaniu Stowarzyszenia Absolwentów Kołłątaja, wspominaliśmy stare czasy i wymieniliśmy się mailami, żeby przekazywać sobie informacje o interesujących wydarzeniach. Od poznania Tomka, vel. Wielbłąda, vel. Inżyniera budowy kolejowej, miłośnika kolei, warszawskiego turysty, eksploatatora opuszczonych miejsc, człowieka o usposobieniu kaowca XXI wieku- pojęcie „interesującego wydarzenia” przyjęło zupełnie nowe oblicze. To właśnie sami uczestnicy łażeń wyznaczają limesy. Pamiętam, jak za dziecka sam łaziłem, wchodziłem, czasem z młodszą siostrą. Nie było jeszcze nawet Cechmana, Hono, Bakuka (znajomi z WTE- przyp. red), całego WTE. Wtedy się zwiedzało, no nie było tej śmiałości, tego przeboju, tego aż tak mocnego zainteresowania. Można skończyć studia, pójść do pracy na 8h dziennie, wracać, zjadać obiad, włączać „Klan” i być w pełni usatysfakcjonowanym. Można jednak iść do pracy z poczuciem, że po owej pracy, po południu, w weekend będzie można zrobić wiele rzeczy, chodzić, odkrywać, spotykać się z ludźmi, którzy mają takie same zainteresowania. Nie w Internecie, nie przez telefon (Tomek nie używa telefonu komórkowego), nie przez SMS-a, tylko na żywo – podróżować razem, spacerować, grać w piłkę, imprezować, nawet gdy już powinno się być bardzo poważnym i ustatkowanym mężczyzną, mającym biznesplan na najbliższe 10 lat i sadzącym rodzinne drzewo.
A tutaj zamiast drzewa wyprawa przez forty, opuszczone gmachy, stare kamienice, a w nich poszukiwanie pozostawionych tam przedmiotów. Nie ma miejsc, do których nie można wejść, trzeba tylko znaleźć inny sposób. Jak ktoś zapyta „Co tu robicie?” – prosta odpowiedź, że „chodzimy” może wydać się szokująca. Ludzie tak bardzo przyzwyczaili się do zasad – chodzimy tylko po parku, grzecznie odpoczywamy, siadając nonszalancko w kwiecistej alei, dzieci biegają, psy szczekają, ktoś pójdzie do Muzeum Narodowego, ktoś zahaczy o Teatr Narodowy – nuda jednak ogarnia Warszawiaków w tempie porażającym. Bo w tym mieście podobno nic nie ma i nic się nie dzieje, a wszystko jest beznadziejne! I w tym momencie na scenę naszego kulminacyjnego aktu wychodzi Tomek, przystojny młody mężczyzna, lat 27, absolwent Politechniki, inżynier, mieszkaniec szarego bloku na Ochocie, który poprzez niezliczoną ilość swoich aktywności pokazuje nam – wszystkim nudziarzom, że w tym stołecznym mieście, utopionym w szarej chmurze marazmu, ciągłym pośpiechu i osowiałości intelektualnej większości jego mieszkańców, kryje się wiele pięknych, tajemniczych miejsc, które są dla wszystkich, ale korzystają z nich tylko osoby, które same kreują swoją rzeczywistość, mają pasję. A przy okazji dobrą zabawę. I duży ubaw z życiowych nudziarzy. W dużej mierze to WTE i inne grupy łażące, czy wchodzące w silnym stopniu wyznaczają, gdzie można. No bo inni wchodzą, to ja nie mogę wejść. Wiadomo, że rzadko ktoś wymięką. No i na WTE ta magiczna atmosfera… Ukłon, kurtyna się zamyka.
* * *
Aby dowiedzieć się, jak wyglądają wyprawy WTE, zajrzyjcie na stronę:
http://wte.bloog.p/
W opisie Tomka (Wielbłąda):
INICJATYWA ZWIEDZANIA NIE ŁAZIENEK, STARÓWKI, NI PEKiNu, LECZ STARYCH PODZIEMI, OPUSZCZONYCH TERENÓW, INDUSTRIAL I PRZYRODA, ODA (zawsze wielkimi literami).

Agnieszka Matan

GAZETKOWE NEWSY [CZYT.NJUSY]

2009-06-16T16:41:00.003+01:00

Sprawy mają się następująco:

Jak tylko sesja przestanie zjadać nasze ostatnie szare komórki, to wrzucimy z przewodniczacą Małgorzatą wszystkie artykuły z bardzo ciekawego numeru wiosennego kwiecień/ maj, natomiast numer letni jest na etapie przygotowań, aby elegancko prezentował się w klimacie letnio- plażowym.

Nasze dawne dziennikarskie podrygi można zaleźć na starym blogu: gazetkaosiedlowa.eblog.pl

Mamy bardzo zdolne dziewczyny.

2009-06-16T16:17:00.009+01:00

STARA SZAFA-NOWE POMYSŁY

Te dziewczyny potrafią zrobić cuda. Dla mnie cuda do kwadratu, bo ja nawet, robiąc za młodu bransoletki z muliny- plakałam gorzko, a co dopiero przy robieniu przepaski na szydełku na lekcjach ZPT-ów [Zajęcia Praktyczno-Techniczne], a dziewczyny, które razem z Agnieszką Jaskulską robią kolczyki, biżuterię i wszelkie użytkowo- biżuteryjne wariacje- mają po prostu do tego talent. Na Festynie również prezentowąły swoje prace, a teraz założyły bloga: staraszafa-nowepomysly.blogspot.com i zachęcam do zaglądania, a nawet zakupu. Ja właśnie jednego dokonałam i w tym tygodniu będe nosić piękne, ręcznie robione kolce.

A poza tym - każdy może na te zajęcia przyjść i nauczyć się takich magicznych umiejetności za darmo. W SURMIE od września kolejne zajęcia dla wszystkich pań- małych, młodych, starszych i dojrzalszych, które chcą się razem spotykać.

XI Festyn Podwórkowy "Nasza ulica..."

2009-06-16T15:22:00.004+01:00

Tak było na Białobrzeskiej 6 czerwca w sobotę.

Warsztaty, rękodzięło artystyczne, kosmiczne miasteczko, podwórkowa akcja teatralna, Orkiestra z Chmielnej, przemarsz z Orkiestrą Dętą z Pułtuska, zwierzęta, ekolodzy, biblioteki.

A czemu tak? A czemu nie ;)

Żeby nie powtarzać, więcej przeczytacie, np. na:

http://www.mmwarszawa.pl/4600/2009/6/7/nieziemskie-atrakcje-na-bialobrzeskiej?districtChanged=true

PRZEPROWADZKA

2009-06-10T16:56:00.001+01:00

Pozazdrościliśmy naszym kolegom z Ochoty Na Wolny Czas (http://www.ochotanawolnyczas.blogspot.com/że u nich tak ładnie,a poza tym eblog- musimy to przyznac z przykrością- nie spełnił swojego zadania- jest mało czytelny i notorycznie się zacina, zawiesza lub są na nim prowadzone jakieś budowy remontowe, postanowiliśmy sie przenieść i tym sposobem nasz blog ma nowy adres. A że niedawno wyszedł kolejny numer kwiecień/maj, to będzie on mógł być opublikowany w takim ładnym miejscu, co mu się bezapelacyjnie należy, bo artykuły wiosenne były naprawde interesujące (nie słodzimy, sami zobaczycie)